Further tags

  1. Είναι το να λες κάτι με ιδιάζοντα σλανγκικό τρόπο. Κατά το «αρχαϊσμός», «χυδαϊσμός», «αγγλισμός», «ελληνισμός», «εβραϊσμός», «βαρβαρισμός», «γαλλισμός» κτλ. Λ.χ. το να λες το πέος «μπαργαλάτσο» είναι σλανγκισμός. Επίσης το να δίνεις ιδιάζουσα σλανγκική σημασία σε μία έκφραση. Λ.χ. το να λες την έκφραση παίρνω κεφάλι με την σημασία «αποκεφαλίζω» είναι κυριολεξία, με την σημασία «απολύω» είναι μεταφορά, και με την σημασία «δέχομαι στοματικό σεξ» είναι σλανγκισμός.

  2. Σλανγκισμός είναι επίσης η ιδεολογία της κοινότητας των σλανγκιστών. Πολλά μεγάλα πνεύματα από τις απαρχές της Ιστορίας ήταν σε τελική ανάλυση σλανγκιστές. Η ιστορία του σλανγκισμού χάνεται στα βάθη του χρόνου και θα ήθελα να επιχειρήσω μια ιστορική ανασκολόπηση αυτής της πλούσιας διαδρομής.

Μια πρώτη μαρτυρία έχουμε όταν ο ηρωικός Σλανγκίδας κάλεσε τους Νεοκλείς λημματοδότες στον κοινό σλανγκικό αγώνα, λέγοντάς τους με τα λίγα περσικά που ήξερε την περίφημη φράση: «Μολών σλανγκέ!». Όταν όμως η σλανγκική πατρίδα κινδύνευσε από την έφοδο αδίστακτων μπαγαποντοδοτών και τρολεατζήδων ο ίδιος Σλανγκίδας διάλεξε λιγοστούς Σλάνγκους Δράκους για υπεράσπιση ενάντια στην πληθώρα της λημματολάσπης που απειλούσε το σάιτ, και με τα λίγα αγγλικά αυτήν την φορά που ήξερε είπε το περίφημο «this is slang!», για να ξεχωρίσει την ήρα απ' το στάρι.

Έτερος μεγάλος σλανγκιστής εκείνων των ηρωικών χρόνων ήταν ο Σλανγκιμήδης, που έμεινε στην Ιστορία για την τιτάνια φράση (σε δωρική διάλεκτο) «δος μοι πα συνδεθώ, και ταν σλανγκ καταχωρίσω», όπως και για το γεγονός ότι υπήρξε ένας μεγάλος Αρχιμύδης, που ανέβασε τα πρώτα μεγαλειώδη μύδια.

Κάπου στην εποχή που ένας συνονόματος χρήστη του σάιτ μας κήρυξε την αγάπη, οι σλανγκιστές είχαν φτιάξει πια την κοινότητά τους, και το Δημόσιο Πρόχειρο υπήρξε ο θεσμός που εξέφρασε το νέο σλανγκικό αλτρουισμό και αυταπάρνηση. Αυτοί οι πρώτοι σλανγκιστές δεν κράταγαν τίποτα δικό τους, αλλά είχαν πετύχει μια τέλεια κοινοκτημοσύνη λημμάτων σύμφωνα με το κήρυγμα «Σλανγκάτε αλλήλους», που υπερέβη τον προηγούμενο νόμο του σπεκουλαδορισμού που βασιζόταν στην αρχή «σπέκι αντί σπεκιού, και αστερίας αντί αστερία».

Όμως δεν άργησαν να αναπτυχθούν αιρέσεις που παραχάρασσαν τη γνησιότητα του σλανγκικού κηρύγματος με επιρροές από παλιές παροιμίες (οι «παροιμιώδεις»), με εικονοκλαστικές λεξιπλασίες και με και καλούα ατάκες προσώπων της εξουσίας («καισαροσλανγκιστές»), που δεν συνήδαν με το απλό και βέβηλο του σλανγκικού μηνύματος. Ήταν μοιραίο η σλανγκική κοινότητα να προτάξει μια Ιερά Εξέταση γουεμπ-μαστόρων, οι οποίοι ζητούσαν από τους αιρετικούς να λιμάρουν τα λήμματά τους και να τα αποκηρύξουν υπογράφοντας την δήλωση «ceci n'est pas slangue». Ήρθε όμως και το κύμα αντίδρασης. Ο θρασύδειλος σλάνγκαρχος Slangaleo Slangalei υπέγραψε μεν την δήλωση για να συμφιλιωθεί με την σλανγκική κοινότητα, αλλά μετά χτύπησε το πόδι του στην γη κι αναφώνησε: «Κι όμως σλανγκείται!».

Αυτό ήταν η αφετηρία για τις σλανγκικές έριδες γύρω από τα όρια της σλανγκ. Αυτό οδήγησε σε αθυμία έως και υπαρξιακή απογοήτευση σλανγκιστές, όπως ο Slangspeare, ο γνωστός και ως Σλανγκεσπύρος, που έγραψε το «να σλανγκιζεί κανείς ή να μην σλανγκιζεί;». Μόνο για να πάρει την απάντηση από τον σλανγκιστή φιλόσοφο Rene Deslanges: «Slangito ergo sum», όπερ εστί μεθερμηνευόμενον: «Σλανγκίζω, άρα υπάρχω!».

Έπνευσε ένα νέο ρεύμα σλανγκικού φιλελευθερισμού «laissez faire-laissez slanguer». Ο φιλόσοφος Ζαν-Μαρί Μπυρουέ, τουπίκλην Slangaire, προώθησε το ιδανικό μιας φωτισμένης δεσποτείας γουεμπ-μαστόρων που θα έδιναν πρώτοι αυτοί το παράδειγμα του σλανγκικού πλουραλισμού και ανεκτικότητας. Σύνθημα του Slangaire ήταν: «Διαφωνώ ότι το λήμμα σου είναι σλανγκ, αλλά θα υπερασπιστώ και με την ζωή μου ακόμα το δικαίωμά σου να το καταχωρίσεις!». O Slangaire ήταν υπέρμαχος και των τεχνητών λεξιπλασιών που δεν υπήρχαν στην καθομιλουμένη με το σύνθημα: «Αν δεν υπήρχε ο σλανγκισμός θα έπρεπε να τον εφεύρουμε!». Απελευθερώθηκε έτσι μια μεγάλη κοινωνική δυναμική που κατέληξε στην Σλανγκική Επανάσταση με Μούσα την Lilianne.

Αυτή η νέα αίσθηση ελευθερίας οδήγησε στην σλανγκ ως αυτοσκοπό, κι όχι πια ως μέσο περιγραφής της πραγματικότητας, ούτε σαν ανατρεπτικό εργαλείο, κατά το δόγμα «la slangue pour la slangue». Ήταν βέβαια ένα ρομαντικό ιδεώδες, αλλά η σκληρή πραγματικότητα ήταν ότι η εκβιομηχάνιση της σλανγκικής παραγωγής είχε δημιουργήσει νέες περιθωριακές κοινωνικές τάξεις, που αισθάνονταν ότι παραμερίζονταν και περιθωριοποιούνταν. Διαδόθηκαν έτσι νέες αναρχικές ιδεολογίες, όπως ο ασιγματισμόσ, ο ατονισμός και ο ανορθογραφισμός που ζητούσαν να εκφραστούν στο λημματικό γίγνεσθαι. Παράλληλα, ο φιλόσοφος Karl Slangx κατέδειξε τις εσωτερικές αντιφάσεις της mainstream γλώσσας και κάλεσε τις περιθωριακές σλανγκικές τάξεις σε μία ταξική σλανγκική συνείδησή τους ενάντια στην mainstream γλώσσα, που τις εξοβέλιζε. Τα συνθήματά του ήταν: «Σλανγκιστές όλου του σάιτ ενωθείτε!» και «οι Σλάνγκοι δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τα Αι Ντι τους!».

Μπήκαν όμως στο παιχνίδι και νέες γενιές σλανγκιστών, που ως κύρια μέριμνά τους είχαν να γράψουν μέσω των λημμάτων μια αυτοβιογραφία τους. Γι' αυτούς τους Σλάνγκους Δράκους, που επεχείρησαν να συνθέσουν μια νέα Φωσκολιάδα ή Λιλιανάδα η σλανγκ δεν ήταν αυτοσκοπός αλλά ένα μέσο για να συγγράψουν την ιστορία της ζωής τους σε ογκώδη λήμματα. Ο ποιητής Κωνσταντίνος Σλανγκάφης, έγραψε γι' αυτούς τους «σαν έτοιμους από καιρό, σαν σλανγκαλέους» : «Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Σλανγκάκη, να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος. [...]. Μπαγαποντοδότες και σπαστήρες, τον οργισμένο γουεμπ-μάστορα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στο Πι Σι σου. [...] Το slang.gr σου έδωσε το ωραίο ταξίδι. Σοφός όπως έγινες, με τέτοια γλώσσα, τέτοια πείρα, ήδη θα το κατάλαβες τα slang.gr τι σημαίνουν!». Ενώ ο φιλόσοφος Slang-Paul Sartre στο λήμμα «ο σλανγκισμός είναι ένας ανθρωπισμός» διατύπωσε την θέση ότι στο κάτω κάτω σκοπός της σλανγκ δεν είναι παρά να περιγράψει τον άνθρωπο.

Είχαμε μπει πλέον για τα καλά στην μετα-σλανγκική εποχή. Τα λήμματα των Σλάνγκων όλο και λιγότερο περιέγραφαν τον εξωτερικό κόσμο της αργκό του περιθωρίου, ναρκωτικά, πουτάνες, πούστηδες και περιθωριακές ομάδες, και όλο και περισσότερο ήταν αυτοαναφορικά και ομφαλοσκοπικά. Δηλαδή όλο και περισσότερο περιέγραφαν μετα-αφηγηματικά την πράξη του σλανγκίζειν παρά τον εξωτερικό κόσμο. Μάλιστα ο μετα-σλανγκιστής φιλόσοφος Ζακ Σλανγκιντά διακήρυξε τον θάνατο του Σλάνγκου Δράκου και την αποσλάνγκιση. Δηλαδή, δεν είναι πια η μεγαλοφυΐα του μοναχικού Σλάνγκου Δράκου του σκυμμένου πάνω απ' το Πι Σι του που κατασκευάζει το λήμμα, είναι η ίδια η σλανγκ ως σύστημα που το καθορίζει, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι αενάως αποδρών το σλανγκικό σημαινόμενο. Ενώ ετέρα σλανγκολόγος, η Γιούλια Σλάνγκεβα διακήρυξε την δια-σλανγκικότητα, δηλαδή το γεγονός ότι τα λήμματα αλληλοκαθορίζονται το ένα από το άλλο ανεξάρτητα απ' τους Σλάνγκους Δράκους. Η αποσλάνγκιση επέδρασε και στην τέχνη, όπου ο ζωγράφος Rene Slangitte συνήθιζε να καταχωρίζει παροιμίες της Τουρκοκρατίας, ατάκες πολιτικών και κληρικών, και λήμματα του Λεξικού Μπαμπινιώτη και μετά να σχολιάζει από κάτω «ceci n'est pas slangue», σύμφωνα με την ιδιαίτερη υφή της μετα-σλανγκικής ειρωνείας του.

Όλο αυτό το κίνημα του μετα-σλανγκισμού ίσως να μην εκδήλωνε παρά μια δυσφορία σ' έναν κόσμο ανελέητου ανταγωνισμού των χρηστών και του στρες που προκαλούσε η αστρολαγνεία. Υπήρξαν όμως και φωνές που ήθελαν την επιστροφή στον πρωταρχικό διονυσιασμό και αριστοφανισμό της σλανγκ ως μιας συλλογικής απελευθερωτικής εμπειρίας και προέτρεπαν τους αστρολάγνους σπαστήρες να αφήσουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό κατά το «make slang, not war!». Ενώ στην mainstream γλώσσα διεμήνυαν: «All we are saying, is give slang a chance!».

Και σήμερα πού βρίσκεται ο σλανγκισμός; Θα απαντούσα: Παντού! Σλανγκιστής είναι ο γείτονάς σας, ο γαλατάς που σας φέρνει το πρωί το γάλα. Όλοι μιλάνε για την σατανική Λέσχη των Σλάνγκενμπεργκ, τους Αρχιερείς που αποφασίζουν για το μέλλον της παγκοσμιοποιημένης σλανγκ τρώγωντας μπέργκερ πάνω απ' το Πι Σι. Λένε μάλιστα ότι στην χορεία τους συναριθμούν μέλη βασιλικών οικογενειών, θρησκευτικούς ταγούς, αλλά και ανθρώπους της τέχνης.

Ένα είναι το σίγουρο, ο σλανγκισμός ποτέ δεν πεθαίνει! Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς την δόξα τραβά, βασισμένος στον μόχθο του άγνωστου σλανγκιστή!

Εντός του ορισμού.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Η Ελλάδα διέθετε γλωσσικό ζήτημα για πάνω από δύο χιλιετίες, το οποίο υποτίθεται ότι έχει πρόσφατα λήξει. Τουλάχιστον αυτά λένε κάτι Μπαμπινιώτηδες και τους κάνανε ακαδημαϊκούς, που λέει κι ο acg.

Η πραγματικότητα είναι ότι η ανάπτυξη της σλανγκ είναι τόσο καλπάζουσα, ώστε βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας ελληνικής διγλωσσίας, αφού για κάθε μία λέξη του Λεξικού Μπαμπινιώτη λ.χ. θα υπάρχουν άλλες τρεις ή τέσσερις του slang.gr. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτή η κοινωνική δυναμική είναι αδύνατο να περιθωριοποιηθεί άλλο, και πιθανολογείται ότι θα ξεσπάσει αργά ή γρήγορα μια Σλανγκική Επανάσταση με Μούσα την Lilianne, (πώς ήταν η Marianne στην Γαλλική Επανάσταση;) και αίτημα την καθιέρωση της σλανγκ ως αναγνωρισμένης γλώσσας. Σταδιακά θα αναγνωριστούν και επίσημοι μεταφραστές της σλανγκικής, οι Σλάνγκοι Δράκοι, οι οποίοι θα μπορούν να εργαστούν στην Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, όπου τα επίσημα έγγραφα θα μεταφράζονται όχι μόνο αγγλιστί, γαλλιστί κτλ, αλλά και σλανγκιστί. Βλ. παράδειγμα.

(Από ένα αγγλικό έγγραφο που θα δοθεί στο μελλοντικό Υπουργείο Εξωτερικών για μετάφραση ελληνιστί και σλανγκιστί):

Αγγλιστί:
It’s been a quiet evening. Just that one client. His marriage was breaking up, he hadn’t had a woman for a month and his steel hard shaft was aching with hunger, he craved a woman’s body and was prepared to pay. He said it was his first time with a prostitute. He wanted straight sex. Patricia on her back on the bed with her legs strained wide for him, him on top of her, grunting, sweating, clutching her naked body, pumping like an animal. But this one was different: he knew what a woman wants. His fingers had taken Patricia to the brink of her climax then his penis had taken its time working her clitoris till her orgasm had risen exquisitely slowly and exploded with Patricia crying out, gripping his bum and beating his back with her legs in unfeigned ecstasy. So different to those men who just want their dicks to jerk inside her, or just want to do those dirty things they’d never ask their wives. Patricia smiles as she remembers–if only they all were like that.

Ελληνιστί (με επιδράσεις Εμπειρίκου):
Ήταν ένα γαλήνιο απομεσήμερο. Μόνο αυτός ο ένας πελάτης. Η συζυγία του παρέπαιε, δεν είχε συνευρεθεί με κορασίδα για μήνες, και ο σκληρός σαν μόλυβδος φαλλός του οδυνάτο απ' την λιμοκτονία. Ένιωθε ίμερο για το κορμί μιας κορασίδος και ήταν πρόθυμος να καταβάλει το αντίτιμο. Ομολόγησε ότι ήταν η παρθενική του φορά με μια εταίρα. Ήθελε ευθύ σεξ. Η Πατρικία με την οσφύ της στην κλίνη της παστάδος και τους μηρούς της διάπλατα ανοικτούς γι' αυτόν, αυτόν άνωθέν της, κάθιδρο, με μυκηθμούς, να πλαγιοκοπεί το γυμνό της σώμα, να κάνει αντλήσεις σαν ζώο. Αλλά αυτός ήταν όλως διαφορετικός. Επίστατο τι ιμείρετο μια κορασίς. Ο δάκτυλός του είχε απογειώσει την Πατρικία στην κορύφωση της κλίμακος της ηδονής της, και μόνο τότε ο ιθύφαλλός του σχόλασε στο να περιεργάζεται την κλειτορίδα της, ώσπου ο οργασμός της αναδύθηκε αργά κι εντέλει εξερράγη, με την Πατρικία να ολολύζει, να αδράχνει τους γλουτούς του και να χτυπά την οσφύ του με τα πόδια της σε μια απροσποίητη έκσταση. Πόσο διαφορετικός ήταν από τους άλλους άντρες, που απλώς επιθυμούσαν τα πέη τους να αποφορτίσουν εντός της, ή να πραγματώσουν όλες εκείνες τις αποτρόπαιες πρακτικές, που θα αισχύνονταν να αιτήσουν στις συμβίες τους. Η Πατρικία μειδιά καθώς αναπολεί, «αχ μόνο να ήταν όλοι σαν εκείνον».

Σλανγκιστί:

Ήταν ένα ηλιοβασίλιωμα πολύ χαλαρουίτο. Μόνο αυτούνος ο μαλάκας! Το στεφάνι του πάαινε στου διαόλου τη λελέ, και γύρευε να φορέσει στη γυναίκα του περικοκλάδες. Τι να κάνουμε; Κι οι παντρεμένοι έχουν καυλί! Ο άθρωπας δεν είχε κουτουπώσει μουνί εδώ και τρία κώλου εννιάμερα και την είχε κάνει σφεντόνα ο πεοκρούστης! Ο μπαργαλάτσος του είχε γίνει σιδηροπυρού απ' την πείνα-κωλάρα. Καύλωνε για μουνίτσα κι ήταν σταρχιδιστής φιλόσοφος για το μπικικίνι. Έπεσε το γράμμα ότι ήταν νεοκλής με πούτανο. Του την έκανε κούκου για γαμήσι χύμα στο κύμα. Η Καυλάουρα κρεβατάμπλ με τη μέση και τις μπουτάρες της στη γύρα του κω του, αυτούνου να κάθεται πάνω στο παγωτό, να ιδρώνει που δεν ξέρει το πριόνι, να τον χτυπάει τον στρόφαλο, να τρομπάρει σαν ζώγγολο. Αλλά αυτούνος δεν ήταν μαλάκας! Ήταν καλός μαλάκας ο πούστης! Άβυσσος το μουνί της γυναίκας κι αυτός μουνοθόδωρος! Με δάχτυλο ελέφαντα έκανε την Καυλάουρα να έρθει σε ανεξίθρησκο τελείωμα ενώ ο αλογίσιος παργαλάτσος του δούλευε σα μουνόσκυλο αργοτερότερα το γλωσσίδι της. Ώσπου το Ολυμπιακό ιδεώδες έφτασε τα ζώα μου αργά κι έκανε στρακαστρούκα με την Καυλάουρα να κλαίει τον πούτσο ρέγγα! Να του νυχιάζει τα κωλοβάρδουλα και να του κοπανάει την πλάτη με τις ποδάρες της σ' ένα μπαρμπα-τρούθμαν δώσε και μένα μπάρμπα! Πόσο πιο ξηγημένος ήταν από όλους εκείνους τους πουτσοκαλλιγέρηδες πουτσολεβιέδες που θέλανε να την πουτσοβαρέσουνε μονάχα και να την κεράσουνε πουτσοτσίνο! Ή που θέλανε απλώς να βγάλουνε όσα γούστα δεν τους ξηγιόταν η Ανωτάτη Παντρευτική τους! Η Καυλάουρα το τσινάει η πουτανίτσα η σκεφτομούνα: «Αχ, αν μπορούσαν να είναι όλες οι πουτσαρίες κοτλέ σαν αυτούνονα!».

σκονισμένο αντίτυπον (από xalikoutis, 21/01/09)La Liliannaise! (από Vrastaman, 21/01/09)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

  1. Αυτό που κάνουν οι Σλάνγκοι Δράκοι. Απλώς λέγεται και γαλλιστί ως «le slanguage», για να δηλωθεί ότι είναι μια καλή τέχνη με αίγλη. Πώς λέμε «πατινάζ»;

  2. Σύμφωνα με τους όρους «langue» και «language» του γλωσσολόγου Ferdinand de Saussure, οι αντίστοιχοι όροι «slangue» και «slanguage» δηλώνουν την στρουκτουραλιστική μελέτη της σλανγκ ως συστήματος με συνταγματικές και παραδειγματικές σχέσεις. Δηλαδή ο στρουκτουραλιστής σλανγκολόγος, που κάνει σλανγκάζ, μελετά το πώς τα σημαίνοντα της σλανγκ αρθρώνονται μεταξύ τους σε ένα σύστημα από συνταγματικές (το ένα σε σύνθεση με το άλλο) και παραδειγματικές (το ένα υποκαθιστώντας το άλλο) σχέσεις.

Για παράδειγμα, πολύ πετυχημένο σλανγκάζ έκανε ο σλανγκιστής σύντροφος που όρισε το σημαίνον «καριόλα» σε παραδειγματική σχέση με το σημαίνον «πουτάνα» ως «αν η πουτάνα είναι αυτή που πάει με όλους, η καριόλα είναι αυτή που πάει με όλους εκτός από εσένα». Αυτός ο ορισμός είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση σλανγκάζ, γιατί βλέπει την σλανγκ στο συστηματικό όλο της, όπου το σημαίνον «καριόλα» δεν ορίζεται τόσο σε σχέση με ένα εξωτερικό αντικείμενο αναφοράς, όσο με ένα άλλο σημαίνον, την «πουτάνα». Ως ένα παράδειγμα μετα-δομιστικού σλανγκάζ πάλι, θα αναφέρω τον εμπνευσμένο ορισμό του σημαίνοντος «καλός μαλάκας» από τον Χαλικούτη. Πράγματι, το σημαινόμενο του «μαλάκα» διαφεύγει από το σημαίνον του «μαλάκα», το οποίο πλέον δεν επαρκεί, κι έτσι το μετα-δομιστικό σλανγκάζ μας δείχνει ότι χρειάζεται το σημαίνον «καλός μαλάκας» για να προσεγγίσουμε ατελώς οπωσδήποτε το σημαινόμενο του «μαλάκα», μέχρι αυτό να αποδράσει και πάλι, οπότε θα πρέπει να εφευρεθεί κάποιος νέος όρος. Το slang.gr πραγματικά βρίθει από τέτοιους εμπνευσμένους ορισμούς δομιστικού και μετα-δομιστικού σλανγκάζ.

- Πώς είστε κυρία Ευανθία; Τι κάνει ο γιος σας ο Λαλάκης;
- Αχ το χρυσό μου! Προοδεύει! Έχει πια γίνει ειδικός στα κομπιούτερς!
- Έμαθα όμως ότι κόλλησε εβλογιά! Είναι καλύτερα τώρα;
- Ναι, ο γιατρός συνέστησε σλανγκάζ. Δύο λήμματα πριν το μεσημεριανό και δύο λήμματα πριν το δείπνο!
- Αλήθεια, πού είναι τώρα; Πολύ θα ήθελα να τον δω!
- Α δεν μπορώ να τον ενοχλήσω! Είναι μέσα και κάνει μάθημα σλανγκάζ με τον ειδικό σλανγκά καθηγητή που του πήρα! Δεν μπορούμε να τους διακόψουμε!

Ferdinand de Saussure. Πρόδρομος των Σλάνγκων Δράκων.  (από Hank, 21/01/09)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Ο τζόγος, το τυχερό παίγνιο. Εκ του τουρκικού kumar που σημαίνει ακριβώς το ίδιο. Βέβαια το κουμάρι δεν παραπέμπει σε avantgarde καταστάσεις ενός ναού στο Μονακό, ούτε καν σε Πάρνηθα, και ταιριάζει σε άτομα low level, παρακάτω και από έναν απλώς άξεστο τζογαδόρο. Το κουμάρι είναι πιο underground και παρακμή. (Έχω μια μανία με την παρακμή...). Οι διαφορές πολλές:

1. Ο χώρος:
Ο κουμαρτζής δεν πάει κατά κανόνα στο καζίνο, ούτε θα τον συναντήσουμε σε καρέ που παίζονται στα λεγόμενα «καλά σπίτια» με τα μεγάλα σαλόνια, προτιμάει τις παράνομες λέσχες ή τα καφενεία χωριών ξεχασμένων από το θεό και την κοινωνία.

2. Τα παιχνίδια:
Ο κουμαρτζής δεν παίζει με πανάκριβη πλαστικοποιημένη τράπουλα, και κοκάλινες μάρκες σε καινούργια τσόχα, θα παίξει με τη λιγδιασμένη απο απλό χαρτόνι, και πάντα με μετρητά πάνω σε τσόχα μαύρη από τη λέρα και με άφθονες τσιγαριές. Δεν παίζει blackjack, αλλά στούκι, δεν παίζει στα crap tables του καζίνο, αλλά μπαρμπούτι πάνω σε κουβέρτα (βρώμικη) ή τραπέζι του μπιλιάρδου. Δεν παίζει Texas Hold'em, αλλά χαρακίρι, ασανσέρ, κούκο (μονό ή διπλό), νεκροταφείο, το κρυφό μπαλαντέρ, η ψωλή του βασιλέως κ.α. Δεν παίζει καν «πάμε στοίχημα», εννοείται πως έχει δικό του μπούκη (bookmaker) και παίζει παράνομο στοίχημα.

Τέλος, η λέξη κουμάρι δίνει μια ικανοποίηση όταν τη χρησιμοποιούμε, γεμίζει το στόμα, έχει μια δόση μαγκιά παραπάνω.

(Στη γειτονιά):

-κα Ευανθία: Είδα τον Κωστάκη σου κυρα Φωφώ μου, να βγαίνει απ΄του γερο-Φωκά τον καφενέ νωρίς τα ξημερώματα χθες.

-κα Φωφώ: Αχ! Τι να κάνω με τον αχαΐρευτο! Τον έφαγε το κουμάρι. Ως τις τέσσερις τον περίμενα, την ώρα που γύριζε η Λίλιαν με κάποιο αγόρι.

-κα Ευανθία: Η Λίλιαν έξω στις 4 το πρωί; Θεός φυλάξοι! Κάποιο λάθος θα έκανες Φωφώ μου. (Από μέσα της: δεν κοιτάς να μαζέψεις τον κουμαρτζή το γιο σου λέω 'γω...).

-κα Φωφώ: Δίκιο έχεις Ευανθία μου, μπορεί να λάθεψα. (Από μέσα της: Δεν κοιτάς να μαζέψεις το πουτανάκι την κόρη σου που πάλι δεν έκλεισε μπούτι όλη νύχτα και την έχουν κάνει βούκινο οι Σλάνγκοι Δράκοι σε όλο το internet...).

He-Who-Can-Slang (από Vrastaman, 21/01/09)Ο Κουμαρτζής (Χ. Πιπεράκης 1939) (από HODJAS, 25/11/11)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Ιδεολογία του Διαδικτύου, όπως ο ασιγματισμόσ και ο ανορθογραφισμός. Σλανγκιστί λέγεται και ατονία ή κατατονία. Μοιάζει πιο πολύ με τον ασιγματισμό, καθώς γίνεται πιο πολύ για λόγους ευκολίας και κερδίσματος χρόνου, κι όχι για ιδεολογικούς ή ψυχο(παθο)λογικούς λόγους. Ο ατονιστής θέλει να ολοκληρώσει την αλλαγή που έγινε στο γραπτό μας σύστημα με το πέρασμα από το πολυτονικό στο μονοτονικό, και ίσως θεωρεί εαυτόν ως προάγοντα σε μια αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση που κάποτε μπορεί να έρθει.

Αντώνυμα: πολυτονισμός. Υπάρχουν πολλοί που επιμένουν να χρησιμοποιούν τους τόνους και τα πνεύματα του πολυτονικού συστήματος και στα φόρα και αλλού στα διαδίχτυα.

Μελετάται έντονα από τους ειδικούς σλανγκολόγους των φορόρουμ [Σημ: ψωνισμένος τρόπος να πεις «φόρουμς» στην Γενική] αν υπάρχει εγγενής σχέση μεταξύ ατονισμου και ασιγματισμού. Είναι νωρίς πάντως για να βγουν οριστικά συμπεράσματα σ' αυτήν την διερεύνηση.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Ιδεολογία του Διαδικτύου, όπως και ο ασιγματισμόσ, η οποία αναπτύσσεται σε φόρα από αγοραίους τύπους. Έχει διαφορετικές φράξιες. Θα αναφερθώ σε ορισμένες, χωρίς δυνατότητα εξάντλησής τους.

  1. Ο ριζοσπαστικός επαναστατικός ανορθογραφιστής. Θεωρεί ότι η ορθογραφία είναι ένα εξουσιαστικό κατεστημένο status quo. Η ανορθογραφία είναι γι' αυτόν ένας επαναστατικός ακτιβισμός. Συχνά πρόκειται για άνθρωπο με παιδεία που έχει την δυνατότητα να ορθογραφήσει άψογα τις λέξεις, αλλά συνειδητά την απαρνείται για χάρη μιας επαναστατικής σκοπιμότητας. Όπως, δηλαδή, οι Μαρξ και Ένγκελς ήταν μάλλον Μαρξ εντ Σπένσερ, αλλά απαρνήθηκαν τον μεγαλοαστισμό τους από αλληλεγγύη στους προλετάριους σύντροφους, έτσι κι ο ανορθόγραφος αυτού του τύπου απαρνείται την πλούσια παιδεία του από αλληλεγγύη στους ανορθόγραφους όλου του κόσμου.

  2. Anorthographus Trolleatziticus. Ανήκει στο είδος των τρολεατζήδων, που ευδοκιμεί στα διαδίχτυα. Η ακραία ανορθογραφία είναι απλώς ένα μέσο για να προσελκύσει το ενδιαφέρον των άλλων. Και αυτός έχει συχνά παιδεία και άψογη ορθογραφία, αλλά έχει ασταθή αυτοπεποίθηση, και κατά τον αρχαίο θρύλο του Ηροστράτου, αν δεν μπορεί να μείνει στην Ιστορία ως διάσημος, επιδιώκει να μείνει στην Ιστορία ως διαβόητος. Είναι σαν τη Λερναία Ύδρα. Αν τον κατηγορήσεις για ανορθογραφία, θα συνεχίσει να ανορθογραφεί, για να αποσπάσει ακόμη περισσότερο την προσοχή σου. Καλύτερα να του πεις, «μπράβο τι ωραία που το γράφεις έτσι», ή ακόμη καλύτερα να αδιαφορήσεις πλήρως. Η διαφορά από το πρώτο είδος είναι ότι στον πρώτο ο λόγος είναι ιδεολογικός, ενώ στον δεύτερο ψυχολογικός. Αλλά κατά τους Γιαλομάδες τα δύο είδη δεν έχουν ειδοποιό διαφορά, αφού πίσω από κάθε και καλά ιδεολογικό λόγο υποκρύπτεται ένας ψυχολογικός.

  3. Ανορθόγραφος ο ταπεινοσχήμων. Προβάλλει ένα προφίλ λαϊκού παιδιού, που πραγματικά είναι ανορθόγραφος επειδή δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να μάθει γράμματα, ή επειδή το κεφάλι του δεν σκαμπάζει κ.ο.κ. Σπάνια αυτό είναι αλήθεια. Συχνότερα πρόκειται για έναν είρωνα, με την σωκρατική - δημοσθένειο έννοια του όρου, δηλαδή πρόκειται για κάποιον που επιτηδευμένα ανορθογραφεί, για να προβάλλει το προφίλ ενός αγράμματου παιδιού του λαού. Αυτός ο τύπος συχνά παρουσιάζει μια γενικότερη ταπεινοσχημία. Μας αποκαλύπτει λ.χ. ότι είναι άσχημος, τον φτύνουν οι γκόμενες κτλ. Δύο τινά συμβαίνουν. Ή είναι καθαρή μυθοπλασία τα παραπάνω. Ή είναι εν μέρει αλήθεια, και ο ανορθόγραφος τα εντείνει περαιτέρω για να συμφιλιωθεί με αυτούς τους «δαίμονές» της πραγματικής ζωής του, να τους ξορκίσει και να προκαλέσει την συμπάθειά μας, και την τρυφερότητα που φαίνεται ότι την έχει ανάγκη. Το χαρακτηριστικό του τρίτου τύπου είναι ότι δεν ανορθογραφεί με συνέπεια και σύστημα, αλλά άλλοτε ναι κι άλλοτε όχι. Αν μάλιστα τον ρωτήσεις, θα ορκίζεται και θα ομνύει ότι δεν ανορθογραφεί εκ συστήματος και θα επικαλεστεί ως τεκμήριο και περιπτώσεις που θα έχει ορθογραφήσει σωστά. Ο τρόπος όμως για να αποκαλύψεις την υποκρισία του είναι ότι ορθογραφεί καλά τα δύσκολα, και ανορθογραφεί τα εύκολα, επίτηδες προφανώς.

  4. Ο έντεχνος ανορθόγραφος. Είναι ο τύπος που την έχει δει Μέντης Μποσταντζόγλου και προσπαθεί μέσω της ανορθογραφίας να βγάλει κάποια κρυμμένα νοήματα, που τα κρύβει η ορθογραφική αρτιότητα. Ως προς αυτό μοιάζει με τον έντεχνο σλανγκιστή. Απλώς ο έντεχνος ανορθόγραφος πραγματικά το παρακάνει!

Τελειώνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω αφενώς ότοι η παραπάνω κατηγοριοποίηση είναι σχηματικοί, κι ότι στην πραγματικώτητα οι κατηγορίες μπορούν να αλληλωπλέκοντε και να συνυπάρχουν. Και κυρίος να κρούσο τον κόδονα του κυνδίνου ότι ο ανωρθωγραφησμώς ήνε κωλλητικώς κε κανής δεν είναι ασφαλύς απαίναντή του, συμπαιρηλαμβανωμαίνου κε του γράφωντως!!! Θαίλυ πρωσωχί!!

Ουφ! Έμεινα για λίγο στην καραντίνα και ανένηψα! Λοιπόν, από όσα φόρα έχει τύχει να διαβάσω, θυμάμαι τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις ανορθογραφιστών:

  1. Στο φόρουμ του Αθηνοράματος υπήρχε ένας εξαιρετικά μορφωμένος χρήστης, που υπέγραφε ως «Ώμικρον»! Ορθογραφούσε άψογα τα πάντα εκτός από τα όμικρον, που τα έγραφε όλα ως ωμέγα, και τα ωμέγα που τα έγραφε όλα ως όμικρον! Η πράξη του ερμηνευόταν ως επαναστατικός ακτιβισμός για την ανατροπή του εξουσιαστικού status quo της ορθογραφίας.

  2. Στο φόρουμ του bourdela.com υπήρχαν δύο χαρακτηριστικοί ανορθογραφιστές, ο «Πιτσιλιστής» και ο «Βόθρος». Και οι δύο χρησιμοποιούσαν λέξεις που φανέρωναν παιδεία. Ειδικά ο δεύτερος ήταν καθαρή περίπτωση ταπεινοσχήμονος. Έλεγε συνέχεια ότι είναι άσχημος και βρωμάει, εξ ου και το ψευδώνυμο, αλλά είχε παρ' όλα αυτά τον δικό του τρόπο να γοητεύει τις γκόμενες. Έκανε μπάχαλο κάθε συζήτηση με το να στρέφει την κουβέντα πάντα σε μια οχληρή περιαυτολογία του, έστω ταπεινόλογη.

  3. Στο slang.gr έχουμε τον γνωστό μας και μη εξαιρετέο Πάνο Β'. Αν θυμάμαι καλά, έχει αποτάξει την μομφή ότι ανορθογραφεί εκ συστήματος και έχει υποστηρίξει ότι δεν μπορεί παρά να ανορθογραφεί. Οπότε θα πρέπει να αποκλείσουμε την κατηγορία 1. Αλλά ύστερα από το λήμμα Εωσφόρος, νομίζω ότι ένας αντιεξουσιαστικός χαρακτήρας του ανορθογραφισμού του δεν πρέπει να αποκλειστεί. Επίσης, πιστεύω ότι ο Πάνος Β' έχει χαρακτηριστικά και από όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες 2, 3 και 4, οπότε πρόκειται για πολυσυλλεκτικό ανορθογραφιστή.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Το πολύ κακό λήμμα, το λήμμα που παραμένει στο slang.gr, μόνο και μόνο χάρη στην ανοχή και μακροθυμία των γουεμπ-μαστόρων.

Υποκοριστικό: Ceci n'est pas slangue!

-Άσε μας ρε φίλε με τα λύματά σου πρωί πρωί, την όρεξή σου νομίζεις ότι έχουμε; Τα λυματάκια σου και σε άλλη παραλία!

-Ενδεχομένως το λήμμα «λύμα» να είναι λύμα.

Βλ. και λημματολάσπη

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Παιδική ασθένεια του σλανγκιστή, που αν μεν την περάσει σε πρόωρα στάδια της ανάπτυξης δεν είναι σοβαρή, αλλά αν την κολλήσει σε μεγάλη ηλικία μπορεί να του δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα.

Συνίσταται στο να κάνεις λογοπαίγνια κακής ποιότητας και μετά να λες αυτάρεσκα: «Καλό, έεε;», όπως ο Μάρκος Σεφερλής. Τα λογοπαίγνια είναι πολύ προφανή ή τραβηγμένα απ' τα μαλλιά, ή απλώς ανόητα και δεν αποτελούν παγιωμένη σλανγκ, οπότε η σλανγκική κοινότητα πρέπει να απαντήσει στο πάσχον από σεφερλίτιδα μέλος της: «Ceci n'est pas slangue!». Και γενικότερα, σε κάθε παρέα θα βρεθεί και κάποιος που θα πάσχει από σεφερλίτιδα.

Ο (υποθετικός) χρήστης Νέωψ ανεβάζει λήμμα «Έχουμε χάσει το μέτρο», με ορισμό: «Το λέμε όταν θέλουμε να μετρήσουμε ένα μέγεθος με μέτρο λ.χ. το ύψος μας, και δεν μπορούμε να βρούμε το μέτρο. Καλό εεε;». Σχόλιο: «Ceci n' est pas slangue! Ceci est σεφερλίτιδα!».

Αδιόρθωτος, ο χρήστης Νέωψ ανεβάζει λήμμα: «βύζα, η» και ορισμό: «Η άδεια παραμονής σε μια χώρα. Η μικρή άδεια παραμονής λέγεται «βυζάκι». Η μεγάλη άδεια παραμονής λέγεται «βυζάρα».
Σχόλιο: «Α, εσύ έχεις οξεία σεφερλίτιδα!».

(από Hank, 23/07/09)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Δοτική, (με υπογεγραμμένη κανονικά για τους αρχαιόκαυλους) που δηλώνει ότι η σλανγκ, όπως ακριβώς και η ποίηση, διεκδικεί μια παραπάνω ελευθερία να κάνει ό,τι συνειρμούς, συσχετισμούς και καινοτομίες της καυλώσει. Λέγεται και «σλανγκική αηδία», όταν ο Σλάνγκος Δράκος το παρακάνει!

- Το σωστό γραμματικά είναι «ιδίοις πούτσοις» ή «ιδίαις πούτσαις», όχι «ιδίοις πούτσασι».
- Ναι, αλλά το λέω σλανγκική αδεία, όπως μου καυλώσει, όπως μου το υπαγορεύσει το σλανγκικό μου αισθητήριο!

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Ανησυχητικό φαινόμενο που εξαπλώνεται ραγδαία στις μεγαλύτερες γενιές της Ελλάδας. Σημαίνει το να πιάνει μηδέν το σλανγκόμετρό σου, να έχεις αδυναμία να εκφραστείς στην σλανγκικήν, και να σου λείπει απελπιστικά ο σλανγκικός λεξιλογικός πλούτος.

Χαρακτηριστικά συμπτώματα: Να λες μόνο «πούστης» κι όχι κάποιο άλλο από τα εκατοντάδες συνώνυμα στο slang.gr. Να χρησιμοποιείς τον όρο «μαλάκας» μόνο με την σημασία του καλού μαλάκα κι όχι με τις εκατοντάδες άλλες σημασιολογικές αποχρώσεις, που κυμαίνονται μέχρι και την οικειότητα και τον θαυμασμό. Να ξέρεις μόνο το «κλαψομούνα», κι όχι τα υπόλοιπα σύνθετα του -μουνα. Να λες μόνο «πουλί» ή «τσουτσούνι», κι όχι λ.χ. μπαργαλάτσος. Να λες, τέλος, με μεγάλη περηφάνια μπαμπαδίστικες εκφράσεις, όπως «σωβρακολογείς;» και να περιμένεις από αυτές να ανέβει κατακόρυφα το σλανγκόμετρο.

Η λέξη σχηματίζεται κατά το «λεξιπενία», και προφέρεται με ύφος Γιανναρά, όταν απελπίζεται για την «μείωση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας στην Ελλάδα»...

- Ανησυχώ πολύ για τον πατέρα μου! Συζητάγαμε χτες για τον Γαβαλά, κι αυτός «πούστη» τον ανέβαζε, «πούστη» τον κατέβαζε! Λες και δεν υπάρχουν άλλες λέξεις! Έχει φοβερή σλανγκιπενία!
- Κι ο δικός μου τα ίδια! Λες και δεν του πλήρωσα ειδικό σλανγκά για να του αυξήσει το λεξιλόγιο με λήμματα του slang.gr! Είναι θλιβερό! Σε τι κόσμο θα γηροκομήσουμε τους γονείς μας Γιώργο Τσαμτσίκα;
- Έτσι όπως τα λες, Νίκο Ευαγγελάτο!

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified