Ο τυφλίτης, ο μεθυσμένος λιώμα.
-Άσε ρε Μάνο, που να στα λέω τα χθεσινοβραδινά.
-Ρίχτα ρε.
-Να μωρέ, αφήσαμε το Γιώργο να μας κάνει τον ταρίφα με το σαξόραλο του και πήγε ο Λέας και έγινε σκουπίδι με τεκίλες.
-Α καλάουα τώρα, σάμπως και είναι η πρώτη του φορά.
-Ρε συ, λέμε λειάδα, αφού μετά από καυγά να μην οδηγήσει, μου αρπάει τα κλειδιά, πάει και μπαίνει από την πίσω πόρτα και έψαχνε το τιμόνι να μιζάρει στο πίσω κάθισμα. Παντελώς λιουμίδης λέμε.
5 comments
Galadriel
Από το «Λουμίδης» βγαίνει ετούτο; χμμμ Άλαμε κοίτα τί λήμματα έχει ετούτο για επιπλέον ανέβασμα:
Νομίζω πρέπει να κάνεις το χρέος σου (χε), αλλιώς πάνε για ΔΠ
iron
α ρε Μες, άφησε σε άξια χέρια το σάιτ 5 μέρες, οδηγήτρα σκέτη είσαι, ουάου!
alamo
Πάντως το λήμμα «λέας», δεν προέρχεται από το «μαλέας», αλλά από το «σιγουλέας», που είναι ποντιακό και δεν έχω ιδέα το τι μπορεί να σημαίνει. Κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη.
mhtsous
«Έκαστος στο είδος του..και ο Λιουμίδης στο λιώσιμο»
που λέμε.Εντωμεταξύ(1λέξη)μόνο σ'εμένα βγαίνει να γράψω λιώσιμο με «υ»;;Τεσπα
vikar
Μήτσου μ', το λιώνω προέρχεται, λέει ο τέως, απο το αρχαίο λειόω (απ' όπου βγαίνει και το λείος) --κλασική μοίρα για τα αρχαία ρήματα σε -όω που γίνονται στα ελληνικά ρήματα σε -ώνω. Λέει συνεπώς να το γράφουμε με έψιλον γιώτα, λειώνω.
Επειδή είναι γενικά γνωστό όμως, οτι ο Μπαμπινιώτης είναι διατεθειμένος να σνομπάρει αιώνες ιστορίας της ελληνικής γλώσσας, που μεσολαβούν απο τ' αρχαία χρόνια, κρίνεται δυστυχώς αναξιόπιστος και προτιμάμε (πληθυντικός της μεγαλοπρέπειας και όχι της απαξίωσης), να ακολουθούμε γενικά τον Τριανταφυλλίδη.
Καλωσμασήρθες.