Ντράι, μήπως λες το τρκ τσορμπατζής, δλδ προύχοντας? Το λήμμα δεν το 'χω ξανακούσει, αν ο τριατέσσερας θέλει μας λέει προέλευση.

#2
dryhammer

in τσαρβατζής

Μήπως, λέω μήπως, είναι τσορβατζής;

#3
Khan

in μπάτμαν

#4
vanias

in καμπόης

Ο βράστας με πάει πίσω σε χορό μασκέ (τις καλές εποχές του ΝΟΧ και του Χανδρή ξεροσφύρησον Φόρντ) με τα μισά παιδάκια ντυμένα ζορό και τα άλλα μισά καμπόηδες.

Ωραία χρόνια, με μάσκες πλαστικές μιας χρήσης που σπάγανε στο μισάωρο, ολίγο προ της επανάστασης του λάτεξ, καψούλια, σερμπαντίνες,χαρτοπόλεμοι, τρίγωνα τυροπιτάκια και μηλόπιτα περιοπής ή ραβανί για ντηζέρτ.Οι μερακλούδες μαμάδες θα φοράγανε στον καμπόη τους και μαντήλι γύρω απ'το λαιμό, καρό πουκάμισο που συνδυαζόμενο με υφασμάτινο παντελόνι και δετό παπούτσι θα έστελνε τον Νταλί να ελαιοχρωματίζει για τα προς το ζην.

Όταν τελικά έμαθα ότι ο πιστολέρο καμπόης ήτο απλά ένα γελαδοπαίδι κι άρα αναμφισβήτητα το ορθό ήτο "καουμπόης", η παιδική μου ξενέρα ήτο τέτοιου μεγέθους που -καθώς φαίνεται- μου έχει μείνει αξέχαστη.

Το ηθικόν δίδαγμα, αν το είδε κανείς, είναι μάλλον ότι ο καμπόης δεν είναι γελαδάρης. Είναι ο (μ)πιστολάς του γουέστερν, ο Τζων Γουέην που γαμεί και δέρνει και γράφει τα γελάδια και τα λοιπά ζωντανά - μαζί και τους ανθρώπους εκτός αν παίζει καμιά ιταλοαμερικανίδα με βυζί τούμπανο στο έργο- στα παπάρια του.

Όταν πληροφορηθείς ότι είναι απλά κτηνοτρόφος- και συνεπώς καουμπόης, έχει πια χάσει όλη του την μαγεία.

Ένα "-ου" είναι η διαφορά και μολαταύτα αγεφύρωτη.

Οι Financial Times δεν είναι κάποια τυχαία οικονομική εφημερίδα και σίγουρα δεν μπορεί κανείς να τους κατατάξει ως κάποιο «λαϊκιστικό», αντιδραστικό, κομμουνιστικό φύλλο, που εχθρεύεται την ανάπτυξη και τις «φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις».

Χρήση της λέξης "αντιδραστικός" με τη σημασία που περιγράφεται στον ορισμό εδώ

#6
patsis

in αυτός! 1-0

Θεῖε Βάνια, τὸ ἴδιο μὲ τὸ πρῶτο λένε καὶ στὰ Ἱσπανικά: llueve a cántaros

#8
vanias

in ρίχνει καρεκλοπόδαρα

Στην Δυτική Πελοπόννησο έχω ακούσει "ρίgνει με το κανάτι" και "βρέχει γυφτόπ'λα".

#9
patsis

in έχω τα άντερα

Ποπό, δεν υπήρχε αυτό; Σωστός.

Σωστός ο protnet. Συνήθως συμπληρώνεται με τις λέξεις "από τους παλιούς".

-Κωλομπαράς, χάρηκα.

-Συνάδελφος;

-Από τους παλιούς, με την καρφίτσα στο πέτο.

#11
allivegp

in έχω τα άντερα

λεζάντα εικόνας

#12
donmhtsos

in τσουτσού

...

Προδότη μ’ είπε του λαού

κι εγώ της είπα: «Τούλα, ου,

σπεύδε, κι άκουσε να δεις

κι αν έχεις προίκα πέντε δις

εγώ σε παίρνω ολόγυμνη.

Τον έρωτα άκου πως υμνεί

κι ο Μάο κι ο γίγαντας ο Τσου

με τη γιγαντιαία τσουτσού».

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ / ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΦΑΣΣΗΣ

H μπαλάντα της Τούλας (αγωνίστριας της ΠΠΣΠ)

#13
patsis

in τσουτσού

Σοβαρά τώρα, λέει ενήλικας σε ενήλικα "τσου" σε φάση "ουγκ"; Και τι δηλαδή, οι άντρες με παρόμοια (αντι)κοινωνικά προσόντα τι λένε; Ήμαρτον...

Καλώς τονε τον Βάνια / μετά από χρόνια και ζαμάνια. Αμέσως να γράψεις το λήμμα "θα δεις γιατρού κώλο" :-)

#15
vanias

in θα δεις παπά κώλο

Τω όντι Ντον, αυτός κι αν είχε δει παπά κώλο. Μπάρμπας συγχωρεμένος μου είπε την εξής ιστορία:
* Όταν ήμουν μικρός, (ήτοι έφηβος κάπου ανάμεσα στο 1945-50) τα τσουρέκια κι οι σοκολάτες ήταν όνειρο απατηλό. Μια μέρα πήγα στην πλατεία του χωριού που μαζεύονταν και τα άλλα παιδιά για μπάλα κι άλλος κράταγε παστέλι, άλλος γλειφιτζούρι κι άλλος γκοφρέτα. Εγώ παρακάλαγα να μου δώσουν μόνο για να δοκιμάσω, που δεν ήξερα κανένα από τα γλυκίσματα. Τότε μου είπε ένας "Με την πούτσα τη δική μας θα φας γλυκό;" Μετά έμαθα ότι είχε έρθει ένας γιατρός στο χωριό που μοίραζε εικοσάρικα για να τον πηδάνε οι πιτσιρικάδες.(...) Εμείς είχαμε στην οικογένεια άλογο και έκανα αγώγι ως την πόλη. Ήρθε καιρός κι ο γιατρός μου ζήτησε να τον πάω με το άλογο. Όταν φτάσαμε, με ρώτησε αν είχα δει ποτέ σινεμά. Τι σινεμά.. τίποτα δεν είχα δει από κοντά. Όλα από μακριά. Όμως ήμουν πονηρεμένος (και αποφασισμένος) κι όταν μου είπε να πάμε, είπα αμέσως "πάμε!". Σε μια σκηνή που ο πρωταγωνιστής φιλούσε περιπαθώς την ερωμένη του, ο γιατρός μου έπιασε το μπούτι και μου ψιθύρισε "σ' αρέσει αυτό που της κάνει;". Του είπα " έτσι όπως είμαι τώρα γιατρέ και σένα
σε κανονίζω". Κι από τότε, να τα τσουρέκια, να τα γλειφιτζούρια*

Υγ. Ο Μπάρμπας δεν ήταν, ούτε εξελίχθηκε σε γκαίη. Τουναντίον μέχρι τα γηρατειά του κυνηγούσε το αιδοίον λυσσιασμένα.

#16
donmhtsos

in θα δεις παπά κώλο

Καλῶς τον. Σχετικὸ εἶναι τὸ πρῶτο παράδειγμα τοῦ λήμματος πισωδέχτης

#17
vanias

in θα δεις παπά κώλο

Ενδεχομένως - λέω γω τώρα- η δυσκολία να ιδείς τα πισινά τους να μην έγκειται στην εγκράτεια των καλογήρων που λέει ο Χότζας. Ίσως, πάλι λέω γω τώρα, να αφορά στις περιπτώσεις που πέφτεις στην ανάγκη τινός κι αναγκάζεσαι να ιδείς (κι ύστερα να κάνεις κιόλα) πράματα πολύ μακριά από τις αρχές σου προκειμένου να επιτευχθεί κάποιος σκοπός. Το σοκαριστικόν θέαμα των παπαδίσιων γλουτών μπορεί να ομοιάζει με εκείνο το απότομο συναίσθημα, το πλήρες ενοχών που συνοδεύει το πέρας ανομολογήτων πράξεων .. αφήνω τις τελίτσες μπας και συνεισφέρει κανείς σας σχετικά σχόλια.

#18
allivegp

in χασισλάνγκ

Περί munchies o λόγος στο ανωτέρω άζμα

#20
patsis

in ρώσος

Είναι πραγματικό εργαλείο; Φωτογραφία; Επίσημη ονομασία;

#21
donmhtsos

in μαλάμω

Εἶναι τὸ κύριο συστατικὸ στὸ Τούμπα Λίμπρε

#22
donmhtsos

in Παλιογκράδες

Μιὰ (παλιο)σλανγκικὴ χρήση τοῦ γκρᾶ ἀπὸ ᾿δῶ:

"Λόγω του ότι ήταν ένα όπλο αργό στη χρήση του, σχετικά με μεταγενέστερα όπλα του είδους του, επικράτησε να αποκαλούν, παλαιότερα, "γκράδες" τα άτομα που δεν αντιλαμβανόταν εύκολα τι τους έλεγαν, καθώς και τους κακούς μαθητές."

Έτσι. Κι αν θυμάμαι καλά ο αγαπημένος μου Εφταλιώτης λογόκρινε το κείμενο σε κείνο το σημείο και έγραψε μόνο για αυτιά και μύτη. Εγώ πάντως το σκέφτηκα στο στυλ αυτού που λέμε εμείς "της μάνας σου", με το "γαμώ το μουνί" να παραλείπεται ως ευκόλως εννοούμενο.

#24
donmhtsos

in κυσίν ωμά

Ἂν θυμᾶμαι καλά, ἔχουν περάσει 55 χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ κάναμε τὴν Ὀδύσσεια σὲ μετάφραση τοῦ Ζήσιμου Σίδερη στὴν Πρώτη Γυμνασίου, τό ᾿λεγε κάπως ἔτσι:

καὶ τ᾿ ἀχαμνά του ἔκοψε καὶ τά ᾿δωσε στοὺς σκύλους

#25
dryhammer

in κομμέ

Γεια σου πειρατίνα! (εις εκ των νεωτέρων)

#26
patsis

in κομμέ

Γεια χαρά Pirate Jenny! Εγώ παραμένω ο patsis με τ' όνομα.

(το με τ' όνομα δεν έχουμε, αξίζει?)

#27
ΣτοΔγιαλοΧτηνος

in κομμέ

Γειά σου Τζενάρα! (πρώην deinosavros εδώ).

#28
Pirate Jenny

in κομμέ

Τα κομμέ πρέπει να κυκλοφορούν τουλάχιστον απ' τις αρχές του 20ού αιώνα, αν και δε νομίζω να τα λέγανε έτσι. Η Μαρία Ιορδανίδου γράφει στο "Σαν τα τρελά πουλιά" ότι τα χαμίνια του Πειραιά λέγανε τσαχπινιές τύπου "Πού δουλέ;", "Στον Περαί", και το τοποθετεί πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο.

Αυτό εγώ το ξέρω σαν ολόκληρο ποιηματάκι, που αντιγράφει ή/και κοροϊδεύει τα χαμίνια/μάγκες:

- Πού δουλέ;
- Στον Περαί.
- Πόσα παί;
- Τρεις και πέ.
- Τι τα κά;
- Τρώ και πί.
- Και τα ρέ;
- Τσιγαρέ.
- Δεν παντρέ;
- Δε με θέ.
- Δεν την κλέ;
- Άβα ρε.
- Δε σκοτώ;
- Τι λες, κουτό!

Αυτό το "άβα ρε" σημαίνει (και εκφέρεται) σαν απαξιωτικό "άντε ρε", (ή "ά' 'ε", στα Λαρισαίικα) δηλαδή "τι βλακείες λες τώρα".

Αν δεν αντιγράφει τα χαμίνια, αλλά μόνο τα κορορϊδεύει, μήπως είναι από κανένα σατιρικό ποίημα τύπου Σουρή, καμιά οπερέτα ή κάτι τέτοιο; Δεν το αποκλείω αλλά δεν ξέρω να σας πω.

Υ.Γ. Είναι κανένας απ' τους παλιούς γνωστούς ακόμα εδώ; Αν ναι, φιλιάαα!

Καλά είμαι, αλλά το θέμα δεν είναι πως πληρώνονται οι μαλακίες. Είναι πως πληρώνονται οι μαλάκες, και μάλιστα αδρότατα :-)

Γειαααααα! Τι γίνεται αρχηγέ μου;