ρεμούλα

Η λέξη είναι απολύτως πολιτογραφημένη και καθιερωμένη. Ιδού ο ορισμός από τον Τριανταφυλλίδη:

ρεμούλα η [remúla] O25α : (προφ., λαϊκ.) μικρή ή μεγάλη απάτη κατά τη διαχείριση μιας οικονομικής ή άλλης υπόθεσης: Mε τη ~ και την κλεψιά έγινε μεγάλος και τρανός. [ιταλ.(;)]

Και ιδού και ο ορισμός του Μπαμπινιώτη, ο οποίος νομίζω ότι εν προκειμένω το έχει πιάσει το θέμα πιό σωστά:

ρεμούλα (η) 1. η βίαιη αρπαγή, κλοπή ξένων περιουσιακών στοιχείων: στην εταιρεία γινόταν μεγάλη __ απ' τους υπαλλήλους 2. (ειδικότ.) η υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος κυρ. από κρατικό λειτουργό: κατήγγειλε τη δίοικηση του οργανισμού για ρεμούλες και κομπίνες. [ΕΤΥΜ Πιθ. < ιταλ. rimula «ρήγμα»]

Βεβαίως, όπως λέει και το ΛΚΝ είναι λέξη λαϊκή/λαϊκότροπη και όχι λόγια. Αλλά, αυτό με κανένα τρόπο δεν την καθιστά αυτομάτως αδόκιμη και, πόσω μάλλον, σλανγκ.

Η διαφορά ανάμεσα στο λαϊκή/λαϊκότροπη έκφραση και την αδόκιμη έκφραση ή την σλανγκ έκφραση είναι το αντικείμενο μιας συζήτησης που κάποτε πρέπει να κάνουμε.

@Πονηρό-στόςςς, αλλά και το σενιάρω στο ΔΠ το έχει ο Μπαμπινιώτης(κι άλλα απ' όσο θυμάμαι), οπότε άντε πάλι
τι είναι σλανγ;είναι ον το μη ον....

Αμ το αριβάρω ,το βάζουν και σε σχολικές ασκήσεις.
Σόρυ,δεν...να...
Πού είν' τ' αφεντικά;ή έστω οι παλιοσειρές.

@σμόκε - Α αυτό παίζει, τα λήμματα στο ΔΠ είναι raw data, τα αναλαμβάνουμε με προσωπική ευθύνη για το αν είναι σλανγκ, αν υπάρχουν ξανά στο σάιτ κουλουπού.

θξ Μες.