Παροιμιώδης έκφραση που πηγάζει από ανέκδοτο γεννημένο μέσα στα σκυλάδικα (βλ. παράδειγμα 1). Λέγεται όταν, ως κομπλεξάρες, ευχαριστούμε πικρόχολα κάποιον για την κακιούλα που -καταλάθος ή ξεπίτηδες- μόλις μας ξεστόμισε (βλ. παράδειγμα 2). Η ατάκα έχει πλάκα και έχει μείνει στην ιστορία μάλλον επειδή έχει να κάνει με τον περίφημο τραγουδιάρη Λάμπη Λιβιεράτο για τον οποίον προφανώς ό,τι και να ειπωθεί σηκώνει γέλιο.

  1. Ο Λάμπης Λιβιεράτος τραγουδάει σε ένα κέντρο. Στο πρώτο τραπέζι πίστα κάθεται φανατικός θαυμαστής του, εντελώς τελείως λιώμα, και του φωνάζει:
    - Γεια σου ρε Μπάμπη!
    Ο Λιβιεράτος κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Ο λιώμας ξαναφωνάζει μετά από λίγο:
    - Είσαι μεγάλος, ρε Μπάμπη!
    Γίνεται αυτό καναδυό φορές ακόμα ώσπου ο Λιβιεράτος τα παίρνει και, διακριτικά, σκύβει στο τραπέζι και του λέει, με τα δόντια σφιγμένα:
    - ΛΑμπης...
    Και απαντά ο τύφλας, όλος χαρά:
    - Και συ λάμπεις, Μπάμπη!!!

  2. - Τι έγινε ρε Στέλιο; Παχύναμε, παχύναμε; Βλέπω πατσοκοιλίτσα ή μου φαίνεται;
    - ...και συ λάμπεις, Μπάμπη!

(από ironick, 18/10/08)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

#1
GATZMAN

Ωπ που είν ' αυτό το παιδί; Πρώτη μούρη στο καβούρι, ε;

#2
Επισκέπτης

Ο ΛΑΜΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

#3
vikar

Πολύ κοντινή έκφραση, και ίσως η προέλευση για τη δεύτερη σημασία που δίνει ο ιρονίκ, η έκφραση: κι' εγώ σ' αγαπάω.

#4
mariahomorfi

=]
ομορφ ανεκδοτο

#5
iron

τώρα πια και επισήμως δοκιμασμένη η έκφραση...