Λέγεται και όταν κάποιος υποτιμά ένα χρηματικό ποσό ή υλικό αγαθό, και προσπαθούμε να το ανατιμήσουμε, δείχνοντας ότι δεν είναι τόσο ανάξιο λόγου, αφού αν το είχαμε, θα μπορούσαμε και καλούα να παντρευτούμε.
- Πόσο είναι η λυπητερή;
- 91 Ευρώ γράφει, ε να βάλουμε 20 Ευρώ ο καθένας, να αφήσουμε κάτι και στο παιδί.
- Τιλέρε; Με εννιά ευρώ εγώ παντρεύομαι!Πάει κι αυτή η κηδεία. Ένας συνταξιούχος των 1800 ευρώ αυτοκτόνησε, πριν αρχίσει να ψάχνει στα σκουπίδια για να φάει, όπως έγραψε στο σημείωμα που άφησε. Μόλις το είπα στη μάνα μου, που η σύνταξή της συρρικνώθηκε στα 650 ευρώ, δεν κατάλαβε το νόημα της θυσίας του και αναφώνησε «Εγώ με 1800 ευρώ σύνταξη θα ξαναπαντρευόμουνα!». (Προβοκατόρικο άρθρο εδώ).
1 comment
Khan
Στο βιβλίο του Νίκου Σαραντάκου Λόγια του Αέρα (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα 2013) βλέπουμε ότι η έκφραση υπάρχει ήδη στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, στο διήγημα «Η Σταχομαζώχτρα»: «-Και δεν είναι μικρό πράγμα αυτό, να σε χαρώ, είναι δέκα τάλαρα! Να είχα δέκα τάλαρα εγώ, παντρευόμουνα!»