Η γενιά μου (και οι παλιότερες) που έφαγαν στη μάπα τη γραμματική του Τζαρτζανου γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει «το σπάσιμο όρχεων ... με σωματική επαφή»
Νομ'ιζω οτι πρέπει να ξεκίνησε απο τις στρατιωτικές κλπ σχολές, όπου οι φοιτούντες έχουν το διακριτικό του έτους στην επωμίδα. Νο 1=πρωτοετής άρα ...
δλδ το «Purple rain» τί είναι; (Αηδία έ;)
Στα εφηβικά μου χρόνια λέγαμε «Ουδείς αμαλάκιστος»
Φτάνοντας στο άλσος κατεβαίνει από τον ηλεκτρικό ο στρατός του Μανάβη, μπροστά ο αρχηγός και πίσω του ο Τρίγωνος, ο τρελοΜιχάλης, ο Γασπαράτος, ο Χρήστος ο Διαβατάς, ο Καναράκης, ο Πολυζώης, ο Σεραφίνο, ο Βάγιος, Βάκης, ο Στελάκης ο κοντός, ο Παναγιώτης ο Πεκρίδης, από τη θρυλική Καλλιθέα ο Κώστας ο Καζαντζίδης, ο Γιώργος ο Μακρίδης ο Ζβαν, ο Κρας, ο Αντάρτης, ο Λάκης ο φουσκωτός, ο Σποκ, ο Γλόμπος, ο Βαπ, ο Γιώργος ο Σάμπαθ από την Επτάλοφο, ο Κούλης, ο Τζαμάλ, ο Γρηγόρης το άτομο, ο Κώστας ο Μαυρόπουλος, ο Βάικος, ο Λάκης το τσεκούρι, ο Λωλός, ο Ηλίας ο Καρφωτός, ο Μαούνας, από τη Νεάπολη ο Μπέλλος, ο Βασίλης ο Μεν, ο Αντώνης ο Μαλλιάς, ο Κοτσιώνης, ο Πελεκάνος, από Τούμπα ο Θόδωρος ο Τσούτσου, ο Λεφίδης, ο Ξου, ο Γιάννης ο Κουζού, και άλλοι πολλοί που χρειάζονται σελίδες να συμπληρώσω τα ονόματά τους.
Από το επίκαιρο και ακραία καταπληκτικό χρονογράφημα Ήταν υπαρκτό πρόσωπο ο Μπάμπης ο Σουγιάς;
Αρχική πηγή εδώ.
Δεν τα θυμάμαι στα 80αζ...
Αν και ξεκουτιασμένος, κάπου στα 79-80 στο ξενία (γουπατο, τωρα πια) γόνος γνωστού σουφλατζή στο κουμπέ, σπουδαστής στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων, προσηγαγε σαν εξωτικό εδεσμα, πτερύγιο χαρχαρία.Σκυλόψαρο του κερατά , το φίδι έφερε γυρα , στο σκατοκαστρο , και Να!
Ωραίος ορισμός.
Χαχαχ
Εμ, είναι που «Δευτέρα το καταλαβαίνω».
Διαβάζω καμένο ανέκδοτο. Λέω, δεν γίνεται, θα το αναρτήσω στο σλανγκ να χαρούν κι άλλοι. Ψάχνω λέξη βίτσιο. ΔΕΝ έχει λήμμα, ούτε ως δεύτερο συνθετικό. ΔΕΝ είναι δυνατό! Ας πάω σε ορισμό που να το χει μέσα. Έρχομαι εδώ. Διαβάζω σχόλια. Τι γαμάτα που περάσαμε, τι υπέροχοι άνθρωποι είστε, πού 'σαι μωρέ κρεψίνη!
[Το ανέκδοτο: Η γκόμενα γουστάρει στο σεξ να την δέρνουν με πηρούνια και κουτάλια. Έχει σερβίτσιο.]
«Η θειά μου η Αμερσούδα
τρία βρακιά φορεί
κι ωσπου να βγάλει τόνα
τα δυό τα κατουρεί»
Προσφυγικόν
Η εκδοχή του poniroskylo μου φαίνεται πολύ τραβηγμένη, ιδίως εν όψει της απλούστερης ερμηνείας του andrew: ότι είναι η σύντομη μορφή μιας, παιδικού ύφους, προσβολής (σε στιχουργική φάση «μασάει η κατσίκα ταραμά» κλπ).
Διάλογος στο css, πριν από λίγο:
- sks re bebi 5xrono to paixnidi leei 16+
- piesto esu 16+
Και «γεμιστό», βλέπε σχόλια στο ψεύτικο. Εγώ πάντως, τις (λίγες) φορές που άκουσα το λήμμα, είχε χάσει τη σημασία του παραγεμισμένου με χασίς τσιγάρου και σήμαινε απλώς το βιομηχανικό τσιγάρο, ιδίως σε αντιδιαστολή με το στριφτό. Μπορεί, βέβαια, να παρεξήγησα και γινόταν «νταλαβέρι» μπροστά μου.
Υπάρχει (υπήρχε)και η έκφραση «Θα μου ξυρίσεις την πέρδικα...» αλλά και σκέτο «θα μου τα ξυρίσεις» ως συνώνυμο του «Θα μου κλάσεις τ' αρχίδια»
απέναντί μου στέκεσαι, σαν την παλιοπαπούτσα
κι απο τή μούρη φαίνεσαι, πως αγαπάς την πούτσα
σάντουιτς χωρίς διαλυτικά καρχαρίας χωρίς γύρο (για το πως το έγραψα ανορθόγραφα λέω)
Μπράβο στον Χαν και τον Ξεροσφύρη. Αυτό που γράφει ο ξεροσφύρης από πάνω είναι από τα Σφακιά.
Με αφορμή το βουρδούλακας, στη Χίο όντως λέγεται (λεγόταν;) έτσι ο βρυκόλακας.
Και το σχετικό αίνιγμα των παιδικών χρόνων «Ανάμεσα σε δυό βουνά, βουρβούλακας κατρακυλά..
Τί είναι; Ο πόρδος»