-Είναι τω όντι παραδοξότατον!...επανέλαβε δι' εικοστήν φοράν ο κληρικός.
Ε. Γ. Ουέλλς «Ο Αόρατος»
Μτφρ Αλ. Παπαδιαμάντη. Εκδ. Κίχλη, 2009.
Δεν έχω ακούσει την έκφραση σε προφορικό λόγο. Πάντως, στο ομώνυμο έργο της Λένας Κιτσοπούλου έχει την σημασία αυτού που είναι εξοικειωμένος με τα μουνιά, που δεν είχε ανδρικό πρότυπο στην οικογένεια, λ.χ. έχει μεγαλώσει μόνο με μάνα και αδερφές, ξέρει τα μυστικά των γυναικών, ίσως θα μπορούσαμε να το θέσουμε, ως αυτού που είναι λίγο παραπάνω εξοικειωμένος με τα μουνιά και τις γυναίκες από ό,τι θεωρούμε πρέπον για έναν άντρα.
Η έρις περί τα Βυζάκια.
Βλ. Jumping the shark.
Βλ. και καταδρομική.
Απντέιτ από τα σόσιαλ μήντια: Να σου βάλω και hashtag;
Τα παραδείγματα ταιριάζουν περισσότερο προς το τσουμπλέκια (<çömlek), με τους Stomp να χρησιμοποιούν τα τσουμπλέκια ως τουμπελέκια.
ΥΓ. Η άλλη επίσης πιθανή ετυμολογία είναι από το çömlek, βλ. το σχόλιο του Πονηρόσκυλου στα τσουμπλέκια.
Frappy birds.
να τρίζει το σκυλί![/quote]Αυτό είναι άλλη μορφή του φρίττει το σκυλί; (αν λέγεται ποτέ στον ενεστώτα)
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια αρχαιότατη χρήση του ρ. τρίζω, που αναφέρεται σε έμψυχο και σημαίνει τσιρίζω.
Λέει ο Όμηρος στην Οδύσσεια:> [I]Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο
ἀνδρῶν μνηστήρων· ἔχε δὲ ῥάβδον μετὰ χερσὶ
καλήν, χρυσείην, τῇ τ᾽ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
ὧν ἐθέλει, τοὺς δ᾽ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·
τῇ ῥ᾽ ἄγε κινήσας· ταὶ δὲ τρίζουσαι ἕποντο.
ὡς δ᾽ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο
τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν
ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾽ ἀλλήλῃσιν ἔχονται,
ὣς αἱ τετριγυῖαι ἅμ᾽ ἤισαν·[/I] Οδύσσεια, ω 1-9Δηλαδή, σε μετάφραση Γ. Σεφέρη:
[quote][I]Και ο Κυλλήνιος Ερμής προσκαλούσε τις ψυχές των μνηστήρων. Είχε
στο χέρι ραβδί όμορφο, χρυσό. Μ᾽ αυτό μαγεύει τα μάτια των ανθρώπων,
ή κοιμισμένους τους ξυπνά, σαν το θελήσει. Έτσι πήρε να ξεκινήσει,
κι αυτές τσιρίζοντας ακολουθούσαν. Όπως όταν νυχτερίδες
στα βάθη της σπηλιάς κρατιούνται αρμαθιά γαντζωμένες στο βράχο, κι αν
αποπέσει μια, τότε όλες πεταρίζουν τσιρίζοντας. Έτσι κι εκείνες
τσιρίζαν και πήγαιναν.[/I]
Ο ίδιος δε ο Σεφέρης γράφει στον «Βασιλιά της Ασίνης»:
[I][...]
Και το πουλί που πέταξε τον άλλο χειμώνα
με σπασμένη φτερούγα
σκήνωμα ζωής,
κι η νέα γυναίκα που έφυγε να παίξει
με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού
κι η ψυχή που γύρεψε τσιρίζοντας τον κάτω κόσμο
κι ο τόπος σαν το μεγάλο πλατανόφυλλο που παρασέρνει
ο χείμαρρος του ήλιου
με τ' αρχαία μνημεία και τη σύγχρονη θλίψη.
[...][/I]
Βλ. και χώρορ.
Σήμερα συνάντησα το λήμμα με μεταφορική σημασία:
Από εδώ:
[i]Πάντοτε επώνυμες και εύπορες οικογένειες βρίσκονταν στο διάβα του Πάνου. Όλως συμπτωματικώς, χωρίς αμφιβολία… Ο πατήρ Λαλαούνης, όμως, έθεσε βέτο στην προοπτική γάμου, θεωρώντας τον Πάνο ως ακατάλληλο για την λατρεμένη κόρη του. Η απόρριψις αυτή συνέτριψε την ψυχή του επηρμένου δημοσιογράφου. Τελικώς, ο γάμος, πράγματι, δεν έλαβε σάρκα και οστά, διελύθη και ο απλούς δεσμός, και έτσι ο Πάνος έμεινε μπουκάλα
Αντιγράφω από :
http://vapsomalliades.blogspot.gr/2009/01/blog-post.html?m=1Του κάνουν εκει ένα μαλλί....[/i]
Archimède!
♫ ...και τον πούτσο να μου πιάσεις, για να χύσω θα κοπιάσεις ♫
Απντέιτ της έκφρασης: Θα γελάσει και ο Ντούσαν Μπάγεβιτς.
«- Θα σου γαμήσω τα πέταλα!
- Μπορείς να γίνεις λίγο πιο ρομαντικός;
- Θα σου γαμήσω τα ροδοπέταλα!»
Κράτησα τον τονισμό που έχει ο Πετρόπουλος, αλλά στο Gay Profusion το τονίζει στην λήγουσα.
«- Και τι σημαίνει λούμπεν;
- Ξεφτίλας στα μαρξιστικά»,
ο ορισμός που δίνεται στην ταινία «Η Φούσκα» του Νίκου Περάκη (2002) από τον Αλέξη Γεωργούλη.
Μήπως με το çocuklar = παιδιά, τζουτζουκλέρια;
(Don't Fear) The para-reaper.