αυτο που θεριζουνε λεγεται δρεπανι, εκεινο που δειχνει στο λινκ
η κοσα ειναι σαν κασαρι αλλα χωρις το κονταρι. Το κασαρι έχει κονταρι, η κοσα δεν εχει κονταρι
η κοσα οπως και το κασαρι ειναι για βατα και κολοριζια
Αναφερεται σε ενα DJ που πουλαγε μουρη και λεζαντα και απο εκει ξεκινησαμε να λεγε «έγινες Τζει» μη κανεις οπως ο Τζει κλπ
♪♫ [I]Give me a smoke of sensimilla
da kinda herb I deserve
da kind to smooth down me nerve[/I] ♪♫
ρε πστ είναι τόσο κακόγουστα κάποια καλιαρντά, ανάντεχα! (οκ, μετά τον Σαββό έχω ένα θεματάκι και με δαύτα, γνωστό...)
(Παλαιά πάντως ατάκα, την θυμάμαι από τα ογδόνταζ)
μ'αρέγει
Δεν γουγλίζεται, αλλά από ό,τι μου είπαν (disclaimer not intended) λέγεται σε νεοκαλιαρντοειδές κόντεξτ.
α τωρα ειδα οτι υπαρχει το κονταρομαχιες
στη μεσσηνία υπάρχει και η έκφραση «πουτσούλα ολυμπία»
Archimède!
«όταν οι εν Ελλάδι φίλοι του κινηματογράφου πήγαιναν να δουν τα αριστουργήματα της εβδόμης τέχνης, ποσώς ενδιαφέροντο για τετριμμένα θέματα όπως ώρα έναρξης της προβολής, εναρμονιζόμενοι με τα ήθη αντίληψης του χρόνου στην καθ' ημάς ανατολή»
Η εξήγηση της έκφρασης είναι σωστή, αλλά το παραπάνω είναι λάθος. Δεν ήταν μόνο στην Ελλάδα επειδή είμασταν τάχα βλάχοι κλπ.
Τα ίδια ακριβώς συνέβαιναν στην Αμερική (και λογικά και αλλού), και εκεί υπάρχει η ίδια έκφραση ακόμα «this is where I came in».
It is based on a former practice in which movie theater operators would show a continuously repeating loop of films – often a double feature of movies with cartoons and movie newsreels separating them (yes, Virginia, in the days before wide-spread television reception, one could watch the weekly news at one’s local movie theater).
Anyway, on Saturdays, when Mom and Dad would give Jim and me each a quarter and drop us off at the Crest movie theater on Gravois Road in St. Louis, we would enter the theater at some random point in the loop of films being shown that day.
Usually, we would come in during a cowboy movie, but sometimes it was Ma and Pa Kettle or maybe Francis the Talking Mule. I remember trying to figure out what the heck was going on, as we had missed all of the preceding storyline and character development. Eventually, the time would come when one full cycle had been shown, and we would recognize that we were now seeing the part of the movie that had been showing when we entered the theater. Hence, “this is where I came in” was a phrase that had meaning then.
@Χαλικού - κανονικός πολύποδας δηλαδής.
@ Κχανκ - +1 για το εύρημα Μπαρουφάκη! Η πρακτική αυτή εφαρμόζεται με πλήρη διαφάνεια και στις ουρές της Ντισνεϊλάνδης εις Παρισίους.
Εδώ ο Γιάνης (<3) αναλύει από μια νεοβαρουφακιστική σκοπιά το φαινόμενο και το πώς αποτύχαμε να καθιερώσουμε ένα κόπι-ράιτ για την ελληνικότητα του περιμενάκια.
Εγώ νομίζω ότι ο περιμενάκιας πατάει με το ένα πόδι στο παλαιό επάγγελμα του κλητήρα από το οποίο αντλεί περιεχόμενο, με το άλλο πόδι στη ζωή που έχει γίνει πολύ πολύπλοκη και απάνθρωπη ώστε ο καθένας μας να έχει να διεκπεραιώσει όγκο από υποθέσεις λες κι ήταν ο ίδιος μια δημόσια υπηρεσία, με το τρίτο πόδι στο ότι πια δε βρίχνουνται κοπέλια να τα πέμπεις να σου κάνουνε τσι δουλειές, και με το άλλο πόδι στην κρίση, τη φτώχεια και το δαιμόνιο της φυλής.
Πράγματι.
...θίγει αλλά όχι τόσο όσο η κουράδα με κυδώνι ή περγαμόντο.
Και το ε για μόλα, προέρχεται από την αίγα<αιγιαλό. Πορτοκάλος speaking.
Υ.Γ. Ως λαρδομούνες αναφέρονται επίσης από την Καρυστιάνη οι κοπέλες και γυναίκες φαντάρων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και, βεβαίως, οι χήρες, ιδίως οι εύθυμες χήρες- χοίρες- χείρες.
Προφ. η έκφραση θίγει τη θειτσοσυνήθεια να προσφέρονται γλυκά κουταλιού με βύσσινο ή κερασάκι.
Παίζει και ο τρεντοφλωρόπουστας, λίγο πιο βαριά περίπτωση...
αχαχαχχχχχ!!!!!!!!
παω κοσα= δε κολωνω, όπως η κοσα τα βατα