Είναι το πρώτο βήμα προς την διόρθωση του λάθους της φύσης να γεννήσει κάποιον με κάποια πράγματα περισσότερα εκεί ανάμεσα στα πόδια. Ελπίζω μόνο να μην υπάρχουν λήμματα και για τα πιο «βαρβάτα» βήματα. Είναι η λύση, στην οποία καταφεύγει η συμπαθής τάξη των πισωγλέντηδων, ώστε να μεγαλώσει την κόμη των μελών της και να μοιάζουν κατά τι περισσότερο στο θηλυκό γένος (θέλω να ξέρεις εσύ που κοκκίνιζες το λήμμα μέταλ, metal, ότι σε καμιά περίπτωση δεν σε συγκρίνω με τους παραπάνω).

Προέρχεται από το ποστίς ή επί το ευρωπαϊκότερο postiche, παραφρασμένο για να εξυπηρετήσει τους ταπεινούς σκοπούς όσων το χρησιμοποιούν και, θέλω να πιστεύω, όχι κοροϊδευτικά.

Το εξτένσιον των μαλλιών είναι κάτι πολύ φυσιολογικό και, από ότι είδαμε σε γνωστούς τηλεοπτικούς αστέρες, αν χρησιμοποιείται με σύνεση μπορεί να φέρει εκπληκτικά αποτελέσματα! Οπότε πρέπει να γνωρίζουμε την διαφορά του απλού εξτένσιον από το πουστίς γιατί είναι πιθανόν να προκληθούν παρανοήσεις.

Στους φανατικούς πολέμιους του πουστίς συγκαταλέγονται: Ο Άγγελος Πυριόχος, η (Ρεπορτάζ:) Έφη Μαλτέζου, ένας τύπος που είχε πάει σε κάποιο Big Brother αλλά δεν θυμάμαι και ο Νίκος Καρβέλας, που τα προτιμάει φυσικά (Όχι αλήθεια! Στην εκπομπή του Μάκη είδα το καρύδι, οπότε δεν υπάρχει αμφιβολία!).

- Ρε φίλε, ο Τάκης είναι αυτός με το τακούνι και την μαλούρα;
- Άσε, προχτές τον είδα κι εγώ... Μου φοράει ό, τι πιο κιτς κυκλοφορεί και μιλάει σαν τον πουρουπουπού. Αφού έκανε και πουστίς τα πράγματα δείχνουν προς Συγγρού μεριά...
- Καλά, πριν μια βδομάδα δεν σας είδα μαζί στην Ερμού;
- Τι λες ρε συ; Έχω εγώ λεφτά για ψώνια; Ούτε από κοντά δεν περνάω.
- Όχι, εννοώ...
- Κατάλαβα ρε, πού θα πάει αυτό με τα επιτόκια. Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι φίλε μου.

Mein Hair, αυτά τα extenstions δεν φιλοτέχνησε χειρ τις, αλλά πους τις! (από Vrastaman, 21/11/08)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Ατάκα-απάντηση σε όλους όσους κλέβουν με ποικίλους τρόπους σε κάθε παιχνίδι, σε όσους κάνουν αδικίες (ιδιαίτερα αν είναι σε βάρος μας) και σε όσους απλά σας την μπαίνουν δίχως λόγο και αιτία. Η προσπάθεια να αναγάγετε το θέμα σας σε κάτι που απασχολεί τον ίδιο τον Θεό είναι τουλάχιστον βλακεία, αλλά μπορεί και να πετύχει καμιά φορά. Επίσης αφήνει και υπονοούμενα στον αντίπαλό σας ότι έχετε κάποια δόντια «εκεί ψηλά» ή απλά ότι είστε τρελός για δέσιμο και καλά έκανε που έπαιξε 5 φορές τα ντόρτια γιατί σας άξιζε.

Αφορμή για παλιμπαιδισμό η συγκεκριμένη έκφραση, εξού και ο Θεούλης, και καλό είναι να την προφέρεται σε όλους ανεξαιρέτως σαν να τη λέτε στο πεντάχρονο ανιψάκι σας που παίζει με κούκλες και δεν κάνει.

- Καλά κυρά μου, πλάκα κάνεις; Δεν είδες που ήμουν τόση ώρα από πίσω με τα αλάρμ ανοιχτά; Λες να μην ήθελα να παρκάρω;
- Πού να το ξέρω; Ήσουν πολύ πίσω και δεν το κατάλαβα. Βρες κάπου αλλού τώρα.
- Καλά, αλλά να ξέρεις ότι ο Θεούλης είναι ψηλά και βλέπει.
- Εντάξει, θα ανάψω τώρα ένα κερί στον Άγιο Θεράποντα.
(Μπορεί να το πήρε στο ντούκου, αλλά αν θα δει τα λάστιχα πίτα όταν γυρίσει ίσως να κάνει το σταυρό της).

Αποτελεσματική μορφή τρομοκρατίας! (από Vrastaman, 17/11/08)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Το χαρακτηριστικό χνουδάκι που αφήνουν σημάδι στον ομφαλό τα εσώρουχα και μας ενημερώνει πως το μπλουζάκι, ή το κασκορσεδάκι για τους μερακλήδες, ήταν μάλλινο. Αν φανταστήκατε κάτι σε «Minerva Was Here» είστε μέσα. Ανήκει στην κατηγορία από βρωμιές που όλοι μας βλέπουμε ότι υπάρχουν αλλά ντρεπόμαστε να το παραδεχτούμε μιας και νομίζουμε πως μόνο σε εμάς συμβαίνει. Έτσι η φυσιολογική ηλικία που κανείς μαθαίνει την (διαβάστε αν είστε τύποι «Αν έχω εγώ να έχουν όλοι») ανακουφιστική/ (διαβάστε αν είστε τύποι «Καλύτερα κανένας παρά όλοι») πικρή, αλήθεια είναι στην πρώτη μεγάλη σχολική εκδρομή του. Για την ιστορία, οι υπόλοιπες βρωμιές αυτής της κατηγορίας είναι, και μη περιοριστικά, τα ταρζανίδια, το περιστασιακό σουσαμάκι στα αρχίδια, το χλίπι χλίπι στα δάχτυλα των ποδιώνε και το ξεραμένο σάλιο γύρω από τα χείλη που ασυναίσθητα μασουλάμε αγουροξυπνημένοι.

Ο ομφάλιος βρώμος λοιπόν δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε. Ίσα ίσα. Αναδεικνύει την περιοχή των κοιλιακών, μιας και τα βλέμματα στρέφονται απευθείας εκεί. Σας χαρίζει 2 λεπτά απόλυτης ηρεμίας αφού όταν τον βγάλουμε από τη θέση του τον κοιτάμε αποσβολωμένοι με εντελώς κενό μυαλό και τέλος αποτελεί απόδειξη πως φοράτε βαμβακερά εσώρουχα, δείγμα γνώσης της ποιότητας.

Επειδή πολύ συχνά θεωρείται εξαιρετικά ντεκαβλέ καλό θα ήταν να παραθέσετε το λινκ για να πειστεί και ο πιο δύσπιστος ότι συμβαίνει σε όλους και είναι υγεία! Άρα δικαιολογίες «Θεέ μου, τι είναι αυτό; Ξενέρωσα τελείως...» ισοδυναμούν με την αντίστοιχη «Έχω πονοκέφαλο». Δηλαδή είναι τελείως αβάσιμες.

(Σε δωμάτιο σε πενθήμερη, αφού έχουν φύγει οι καπνοί από τα τσιγάρα ο Γιώργος αλλάζει)

- Πω ρε φίλε, τι είναι αυτό εκεί;
- Ε τι να κάνω ρε. Ό,τι εσώρουχο και να δοκίμασα μου αφήνει το χνούδι...
- Ποιο χνούδι ρε φίλε! Ομφάλιος βρώμος είναι! Κοίτα έχω και 'γω!
- Πω ρε δικέ μου δεν το πιστεύω! Νόμιζα μόνο σε εμένα συνέβαινε! Για κατέβασε παντελόνι, σκύψε και άνοιξε πόδια να δω και κάτι άλλο.
- Γιωργάκη, ένα τη φορά...

Ομφάλιος βρώμος (από Vrastaman, 15/11/08)(από xalikoutis, 15/11/08)βρωμοκολος... (από BuBis, 10/03/09)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Η απέλπιδα προσπάθεια που κάνουν -αντάρηδες να πείσουν τον κόσμο πως ακόμη διαθέτουν κάποιο είδος τρίχας στο κεφάλι τους ακόμη κι αν ο απέναντί τους τυφλώνεται λόγω αντανάκλασης του φωτός πάνω στο ταψί τους. Το σχέδιο είναι να μεγαλώσουν όσο μπορούν (αν δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα λυπάμαι αλλά πρέπει να περάσουν σε αυτό το λήμμα) το μαλλί τους από τη μία μεριά ώστε με μια περίτεχνη κίνηση να το γυρίσουν και να καλύψουν το υπόλοιπο γυμνό τους κρανίο. Δυστυχώς το θέαμα είναι απαράδεκτο αλλά το κόμπλεξ που έχει η κοινωνία με τα μαλλιά τους οδηγεί σε αυτόν τον εξευτελισμό.

Οι ασκητές του καραφλάζ ξεχωρίζουν από μακριά λόγω κάποιων εξόφθαλμων χαρακτηριστικών που θα έβλεπαν και οι ίδιοι στον καθρέφτη αν δεν είχαν χάσει την ιδιότητα της περιφερειακής όρασης λόγω παρατεταμένης επικέντρωσης στο σημείο του τριχωτού της κεφαλής. Το πρώτο είναι η εθνική οδός για τις ψείρες (από το παλιό, κρύο ανέκδοτο με τους Πόντιους και την χωρίστρα, αλλά εδώ ταιριάζει γάντι) που σχηματίζεται με μιας μόλις μαζέψουν όλες τις τρίχες από τη μία μεριά. Κάτι σαν χωρίστρα, αλλά πολύ μεγαλύτερη, στα πλάγια ή στο πίσω μέρος του σκαλπ. Το δεύτερο είναι η χτένα στην τσέπη του πουκαμίσου. Λέγεται ότι κάθε φορά που βρίσκεται κοντά σε καθρέφτη πάλλεται ώστε ο κάτοχος να μην χάσει καμιά ευκαιρία να θαυμάσει την κόμη του. Τέλος, η αδυναμία τους να γυρίσουν το λαιμό μήπως και χαλάσει η κόμμωση, κάτι που οδηγεί σε δικαιολογίες του κώλου τύπου «Άσε, πάλι ξέχασε το Μαράκι το παράθυρο ανοιχτό και έπαθα μια ψύξη όλη δική μου».

Η λέξη προέρχεται από τις εξής δύο: καράφλα και καμουφλάζ για τους ευνόητους λόγους. Στο σημείο αυτό είναι καλό να αναφερθεί πως ακόμη και καραφλοχαίτουλες μπορούν να υποκύψουν στον πειρασμό της άσκησης καραφλάζ, μιας και το μέτρο της αποτελεσματικότητας μεταξύ των δύο είναι δυσδιάκριτο.

- Άσε ρε φίλε, περπατάω με τον θείο μου το Μανώλη και ξαφνικά σκάει ένα μπουρίνι και τον βλέπω από τη μια στιγμή στην άλλη με αλογοουρά! Έτρεχε να κρυφτεί ο κακομοίρης! Έκανα πως δεν τον είδα αλλά δεν άντεξα όταν έβαλε τα χέρια στο κεφάλι και τον ρώτησα γιατί.
- Και τι σου είπε ρε;
- Ότι φοβάται μη πάει τίποτα από τον αέρα στο κεφάλι του και τον χτυπήσει! Λες και δεν ξέρουμε ότι κάνει καραφλάζ! Αλλά έτσι είμαστε στο σόι μας, κιμπάρηδες και αλάνια.
- Αυτό που κολλάει;
- Πουθενά, απλά δεν θέλω να αρχίσεις το δούλεμα.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Έκφραση απεχθής που όποιος έχει το θράσος, και τη βλακεία, να προφέρει, χάνει αυτόματα τον σεβασμό αυτών που τον ακούνε να την ξεστομίζει, όσων βρίσκονται σε ακτίνα 20 μέτρων και των ειδικών εκείνων ατόμων που μπορούν και «τα μυρίζονται αυτά». Αυτός που λέει κάτι τέτοιο προφανώς δεν έχει επίγνωση της τρομερής δύναμης που έχει η έκφραση να περιθωριοποιήσει, να σημαδέψει και να ρεζιλέψει εντελώς αυτόν που την επικαλείται. Πρόκειται για το τελευταίο καταφύγιο σαβουρογαμόσαυρων που δεν αντέχουν πλέον να τους περιπαίζουν για το διαφορετικό, έξω από τα καθιερωμένα, γούστο τους στις γυναίκες που συνήθως όσοι νιώθουν έστω και λίγο μεταφράζουν σαν «γαμάω ό,τι κάτσει κι ας ειν' και ρώγες».

Η εμπειρία αποδεικνύει πως το πρώτο λεπτό αφού αυτός που τουλάστιχον γαμάει πει την έκφραση νιώθει σαν να βγήκε από πάνω στη συζήτηση. Νιώθει πως αυτός πήρε το ασανσέρ και πως οι άλλοι ανέβηκαν σκαλωδόν, πως αυτός οδηγεί Φεράρι και όλοι οι άλλοι Χιουντάι, πως αυτός τρώει παγωτό σοκολάτα και οι άλλοι μπανάνα (καταλαβαίνω πως η τελευταία σύγκριση δεν θα πιάσει σε όλους και ζητώ προκαταβολικά συΓΚ-ΚΝώμη). Αλλά μόλις αρχίσουν τα περιπαικτικά σχόλια για την παρτενέρ του το μόνο που σκέφτεται είναι «Βρε λες;». Όμως το κακό έχει δυστυχώς γίνει...

Το μόνο που έχετε να κάνετε αν ακούσετε την έκφραση είναι να τα χώσετε λίγο ακόμη, αφού τα χώσετε να αδιαφορήσετε, και αφού τα χώσετε και αδιαφορήσετε να βγείτε για κυνήγι γιατί για να σας το είπε κάποιος αυτό σημαίνει ότι όντως δεν γαμάτε.

- Καλώς τον παίδαρο! Πού είσαι χαμένος αγόρι μου τόσο καιρό; Δουλεύεις ακόμη για να ξεπληρώσεις το τραπέζι που έκανες στην δικιά σου πριν 3 εβδομάδες; Ή σκέφτεσαι να της πάρεις κανένα ρουχαλάκι και ψάχνεις μαγαζί που να πουλάει ύφασμα με το μέτρο;
- Πιτσιρίκο, άσε τις εξυπνάδες και κοίτα τα χάλια σου. Τουλάχιστον εγώ γαμάω, εσύ κάτσε και παίξε το πουλάκι σου.
- Ώπα ρε φίλε, τι κουβέντες είναι αυτές που λες! Μια πλάκα κάναμε, δεν ήθελα να το πας τόσο χοντρά! Αλλά από ότι βλέπω σου αρέσει να το πηγαίνεις συνέχεια εκεί!
- Ρε άντε βάρα καμία, αυνάνα.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Απλή και περιεκτική έκφραση ώστε τα αρσενικά να βρουν την δικαιολογία, ή μάλλον να βρουν την αιτία, του γιατί το μπροστινό μέρος του εσωρούχου αλλάζει χρώμα όσο το φοράνε. Ό,τι και να έχει σκαρφιστεί ο νους του άνδρα, ό, τι τάμα και να έχει κάνει, όσο και να συλλογίζεται τις φωνές της μάνας/συζύγου, όταν πάει για το ψιλό του η τελευταία σταγόνα αναπόδραστα, ανερυθρίαστα, ατελέσφορα, ανήθικα θα πέσει πάνω στο εσώρουχο. Όσες φορές και να την έχεις τινάξει, σε συνέχεια των παραπάνω προσπαθειών, απλά δεν μετράει. Σκέφτεσαι και πως πάνω από 3 τινάγματα θεωρείται μαλακία και τα παρατάς. Βρε αδερφέ πάρ' το απόφαση πως μια ζωή μία σταγόνα θα περιμένει υπομονετικά μέσα, θα κάνει του κεφαλιού σου (το πιάσατε το υπονοούμενο ε;) για να νιώσει τη θαλπωρή του εσωρούχου σου.

Επειδή πολλά πονηρά γύναια θα αντιπαραβάλλουν τον νόμο αυτό με τους νόμους του κράτους πρέπει να ειπωθεί ότι η λέξη νόμος στην έκφραση έχει το νόημα του Νόμου της Βαρύτητας, του Νόμου του Μέρφυ, του Νόμου Αχαΐας (είχα κάνει κάποτε λάθος στον τονισμό στο δημοτικό και ο δάσκαλος μου έβαλε τιμωρία αλλά τώρα παίρνω την εκδίκηση μου!) οπότε απλά δεν παρακάμπτεται. Άρα από εδώ και στο εξής σταματήστε άνδρες απανταχού της γης να ντρέπεστε! Είναι κάτι που τονώνει τον ανδρισμό σας! Είναι στο DNA πώς να το κάνουμε!

(Η καψερή μάνα ξεχωρίζει τα σώβρακα του ανεπρόκοπου γιου της και κάτι της κάνει εντύπωση...)
- Γιωργάκηηηηηηηηηηη, αχ! 20 χρονών είσαι βρε παλιόπαιδο ακόμη με τις ταινίες που έχεις κρυμμένες πίσω από την εγκυκλοπαίδεια ασχολείσαι; Θα τυφλωθείς πουλάκι μου!
- Όχι ρε μάνα, είναι ο νόμος της τελευταίας σταγόνας. Ό,τι και να κάνω πάντα μια σταγόνα θα πέφτει... Δεν φταίω εγώ, η φύση. Άστα να μουλιάσουν πρώτα μπας και καθαρίσουν.

To καλό το παλλικάρι...φοράει κίτρινα σώβρακα (από Vrastaman, 07/11/08)Οι μελλοθάνατοι την τινάζουν > 3 φορές! (από Vrastaman, 07/11/08)Αυτός χέκλασε (q.v.) (από Vrastaman, 07/11/08)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Οι περίτεχνες χορευτικές (;) κινήσεις κάποιου ο οποίος έχει μεθύσει με μπύρα. Η ομορφιά, μαεστρία και ο συγχρονισμός των εν λόγω κινήσεων είναι ανάλογος με την ποσότητα ζύθου που έχει καταναλώσει. Συνήθως οι μπυρουέτες σώζουν κάποιο μικρό κομμάτι από την αξιοπρέπεια του μέρθου μιας και κάθε φορά που πάει να πέσει ένα βαθύ και υγρό ρέψιμο, από αυτά που διαλύουν τις φωνητικές χορδές, τον βοηθάει να σταθεί στα πόδια του.

Παρόλα αυτά το μεγαλύτερο κομμάτι της αξιοπρέπειας πάλι δεν ξεφεύγει από τον συνήθη διασυρμό που ακολουθεί το, πολύ, ποτό. Εν μέσω μπυρουέτας ο μεθυσμένος θέλει να λύσει σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τον κόσμο, να αγαπήσει όλους όσους είναι γύρω του, να θυμηθεί ότι είναι το καλύτερο παιδί και να κάνει μεγάλες παύσεις μετά από τις λέξεις «Κάτσε να σου πω..». Και όλα αυτά ενώ κάνει κινήσεις αλόγου σε αγώνα σκάκι (ή για όσους παίζουν φιδάκι την κίνηση που κάνει η σκάλα στο τετράγωνο 32, απαιτείται το αυθεντικό παιχνίδι). Υπάρχει αρκετή παραφιλολογία σχετικά με το ποια μάρκα μπύρας προκαλεί τις καλύτερες μπυρουέτες και μάλιστα έχουν βγει και κάποια συμπεράσματα τα οποία, λόγω απόρριψης πρότασής μου για χρηματοδότηση από μεγάλη εταιρεία, κάπου τα έχασα.

Παντελής: - Μάστορα, πιάσε κι άλλη μια πεντάδα ξανθιές.
Διομήδης: - Όχι κι άλλες ρε Λάκη, θα σου γίνει το συκώτι σαν τα γεμιστά της μάνας σου.
Λάκης (τώρα τον ξέρετε καλύτερα): - Σιγά ρε φίλε, μια χαρά είμαι. Πίνουμε αυτές και πάμε σπίτι.
Διομήδης: - Καλά, πάλι θα ξυπνήσεις με κράμπες και πιασμένος και θα λες τι έκανα χτες. Έχω γεμίσει το κινητό μου βίντεο με μπυρουέτες σου ρε. Πολύ χορό ρίχνεις ρε συ...
Λάκης: - Λοιπόν, κάτσε να σου πω, να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Έκφραση που αποτελεί τελευταίο μέσο αποφυγής ξερόλα που μονίμως σου την μπαίνει για το οτιδήποτε. Είναι φράση-τρόμος όλων των τύπων που ξεκινάνε να λένε την άποψή τους τώρα και τελειώνουν όταν εσύ έχεις κάνει δύο πακέτα μάρλμπορο, έχεις αποφασίσει πως δεν είναι η μάρκα σου και ανοίγεις το τρίτο κάμελ.

Δυστυχώς για να ενεργοποιηθεί πρέπει να συνοδεύεται και από την αντίστοιχη παραδοχή του τύπου που έχει παραγγείλει νεράκι για τον επικείμενο λόγο του του, «Σέβομαι την άποψή σου». Αν και αρχικά μόλις διαβάσει κανείς την παραπάνω πρόταση θα κουνήσει το κεφάλι μονολογώντας πως είναι αδύνατο να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει να το σκεφτεί ξανά. Συνήθως, για να δώσουν στον εαυτό τους κάποιο πρεστίζ πετούν αυτή τη πρόταση ως μέσο που με μιας τους χαρίζει χροιά ατόμου που ακούει και τις άλλες απόψεις.

Κατάλληλο τάιμινγκ για να πεις την παρακάτω ατάκα δεν υπάρχει. Για καλύτερα αποτελέσματα πάντως πρέπει να την ξεστομίσεις αμέσως μόλις ο συνομιλητής σου πει πως «σέβεται» την άποψή σου. Αν χάσεις την χρυσή ευκαιρία καραδοκείς για παύσεις για νερό (μόνο όταν πει κάτι «βαρύ και με σημασία» για να δώσει κύρος στα λεγόμενα του), παύσεις για ανάσα (ακόμη πιο σπάνιο) ή την ιερή στιγμή της ηρεμίας μετά τον οργασμό που σίγουρα θα φτάσει ταυτόχρονα με την κορύφωση του λόγου του.

  1. - Κοίτα να δεις, σέβομαι ότι είπες αλλά δεν πρέπει να κρίνεις την Νάντια τόσο άδικα. Αν τη δεις απλά σαν κομμάτι κρέας για σεξουαλική ικανοποίηση...

  2. (Αφού το μετρό της Θεσσαλονίκης έχει φτάσει στην Αριστοτέλους, αφού η Μαρία Σταματέρη έχει καταλάβει ότι είναι βάρος για την τηλεόραση και αφού προβληθούν 3 επεισόδια Κων/νου και Ελένης επανάληψη):
    - Εντάξει ρε Τάκη, άσε με να νομίζω ότι η Νάντια είναι καραμπάζο και κλείσ' το επιτέλους! Σώπα δάσκαλε, σώπα να ακούσουμε το πουλί...

Μπιλ Παπ: Άσε με να κάνω λάθος (από HODJAS, 22/09/11)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Νέος, με προοπτικές πρωτοετούς που έκανε τη διαδρομή γραμματεία-φοιτητικό πάσο-παρατάξεις λες και πήρε φωτιά ο κώλος του. Όλη η παράταξη τον έχει σε εκτίμηση, γιατί για να το έκανε αυτό υπάρχουν 2 εκδοχές. Είτε «ψαχνόταν με την πολιτική από τότε που διάβασε στον Αριστοτέλη πως ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ζώο, και καταστάλαξε στη συγκεκριμένη παράταξη μιας και πρεσβεύει καλύτερα τον εσωτερικό πολιτικό του κόσμο», είτε είναι όντως τόσο τυφλωμένος με το κόμμα, που θα κάνει ό,τι του πουν. Και επειδή η πρώτη επιλογή υπάρχει για να υπάρχει, όπως όταν σας ρωτάει ένα πρόγραμμα που κάνετε ινστάλ αν αποδέχεστε τους όρους και έχει επιλογή όχι, όλοι υποθέτουν πως συμβαίνει το δεύτερο. Γι' αυτό και είναι ο τυχερός που κολλάει τις αφίσες, μοιράζει τα φέιγ-βολάν και φωνάζει με μεγάφωνο σε όλη την πόλη για τις επερχόμενες δραστηριότητες της παράταξης. Φυσικά ο ίδιος δεν έχει επίγνωση της θέσης του και απλά απολαμβάνει την συμμετοχή σε μια ομάδα.

Μπορείτε να το ακούσετε και ως «αφισοκωλητής» ή «αφισοκωλητός» αλλά πρέπει πάντα να συνοδεύεται από την έκφραση «το κω με ωμέγα», κάτι που σπαταλάει το χρόνο των παραταξιών, χρόνο πολύτιμο που μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν για να πουν..... (τί σκατά λένε ρε παιδιά;). Επειδή η τίμια αυτή «αφιλοκερδής προσφορά στην παράταξη με κανένα πραγματιστικό κίνητρο παρά μόνο την ηθική αμοιβή της βοήθειας προς μια ανώτερη ιδεολογία» είναι άκρως κουραστική και όποιος μπλέκεται τον πάει πίπα κώλο εμπλοκή, κατέληξε να έχει αυτήν τη μορφή και σημασία.

- Παιδιά πάρτε εισιτήρια για τον χορό μας, είναι τα τελευταία. Μη πλακώσουν όλοι και μου κλαψουρίζετε μετά ότι μόνο εσείς δεν ήρθατε.
- Μπα ρε Αχιλλέα, λέμε να το ρισκάρουμε.
- Καλά, μη μου πείτε μετά ότι δεν σας το είπα ή δεν το ξέρατε.

(Αφού έχει απομακρυνθεί μερικά μέτρα)

- Πώς να μην το ξέρουμε ρε αφού σε έστειλαν να βάλεις αφίσες μέχρι εκεί που πιάνει cosmote; Είδες ο Λούκος; Τον έχουν αφισοκώλη και μας το μοστράρει κιόλας...
- Ε δεν το ξέρεις, όλοι πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Το σήμα μάδερς αποτελεί αποκλειστική ιδιότητα των γυναικών που γίνονται μανάδες. Το αποκτούν με την γέννα, το πικ του φτάνει όταν η ηλικία του παιδιού τους είναι ανάμεσα στα 6-13 χρόνια, και το χάνουν μόλις ο γόνος τους περάσει το κατώφλι των 13ων. Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις που μερικές δεν το χάνουν ποτέ αλλά για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε σε διάσημους πολιτικούς, τηλεαστέρες κα. Το σήμα μάδερς λοιπόν είναι ο μηχανισμός που η καλοκάγαθη φύση δίνει απλόχερα στη μάνα ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να καλεί το καμάρι της. Η εξωφρενικά έντονη κραυγή που ακούτε καθώς περπατάτε στον δρόμο. Το αντιλαμβάνεστε αφού εξαντλήσετε όλες τις επιλογές σας για να καταλάβετε τι έχει συμβεί: Κοκκαλώνετε, κοιτάτε ψηλά (δεν είναι σειρήνες που προειδοποιούν για βομβαρδισμό), κοιτάτε δεξά-ζερβά (δεν είναι γιαγιόνι που θυμήθηκε να κλάψει τον λεβέντη σύζυγο), κοιτάτε κάτω (κάτι σαν το Μπιπ-μπιπ σας περνάει και σηκώνει σκόνη από την ταχύτητα) και τότε έρχεται η φώτιση.

Η ιδιότητα δεν είναι επίκτητη αλλά υπάρχει από τις ρίζες ακόμη του ανθρώπινου είδους. Η δε εμβέλεια του σήματος είναι θεωρητικά άπειρη ειδικά όταν η σούπα, το γαλατάκι ή ό,τι άλλο έχει ετοιμάσει η φιλότιμη μάνα, αρχίζει και κρυώνει. Εκπέμπεται από το μπαλκόνι ή σε ειδικές περιπτώσεις από την διασταύρωση που βρίσκεται πιο κοντά στο σπίτι ώστε το ωστικό κύμα να απλωθεί και στα 4 σημεία του ορίζοντα. Έπειτα χωρίζεται από μόνο του όσες φορές βρει δρόμο. Μόλις ο δέκτης του σήματος το λάβει αμέσως παρατάει ό,τι κι αν κάνει και τρέχει προς την πηγή του.

- Τρέχω με όλη μου τη δύναμη για να προλάβω το λεωφορείο και ακούω «Σάκηηηηηηηηηηηη»! Σε χρόνο dt βλέπω ένα μούλικο να με περνάει σαν σταματημένο. Λέω στάνταρ σήμα μάδερς ήταν αυτό και είμαι σίγουρος ότι το όνομα του μικρού είναι Σάκης.
- Και εγώ ότι το δικό σου είναι Λουκάς Βύντρα.

(από Kilerakias, 22/04/13)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified