Κλασική απαξιωτική έκφραση που λειτουργεί παράλληλα και ως καμπανάκι κινδύνου, αναφορικά με ένα σύνολο ατόμων, το οποίο μπορεί να είναι περιορισμένο σε αριθμό ή ευρύ, για παράδειγμα, από μία συμμορία του υποκόσμου, έως το σύνολο των πολιτικών, μεγαλογιατρών, μεγαλοεκδοτών, δικηγόρων, επιχειρηματιών, ιερωμένων και δεν συμμαζεύεται, στην Ελλάδα σήμερα.

- Καληνύχτα γιαγιά. Τα λέμε το πρωί..
- Πάλι δε θα κοιμηθώ όλη νύχτα. Να προσέχεις παιδάκι μου, ε; Πρόσεξε μη σου ρίξουν τίποτα στο ποτό. Εκεί μέσα ο καλύτερος έχει σκοτώσει τη μάνα του..

η γιαγιά και ο καλύτερος  (από ΠΡΩΤΕΥΣ, 16/07/10)

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified

Στην επιρρηματική του μορφή, χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον ακραίο βαθμό, είτε με αρνητική είτε με θετική χροιά. Μάλλον τείνει προς το σλανγκ όταν η χροιά είναι θετική.

  1. Καλά, ψηλάκο, χτες γουστάραμε ελεεινά στη συναυλία. Της πουτάνας έγινε!

  2. Πεινάω ελεεινά ρε πούστη μου, δεν έχω φάει τίποτα απ' το πρωί.

  3. - Και της είπε τέτοιο πράμα στη μάπα ρε συ;;
    - Ναι ρε συ, αφού ο τύπος τον παίζει ελεεινά. Ακραίος τρόμπας.

Δες και τρελός, -ή, -ό.

Got a better definition? Add it!

Published
Last modified